III SA/Wa 1466/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-07-26
Skład orzekający: Anna Zaorska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której jedynym źródłem dochodu jest emerytura, ponosząca znaczne koszty leczenia i utrzymania, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Osobie fizycznej, której jedynym źródłem dochodu jest emerytura, a która ponosi znaczne koszty leczenia i utrzymania, należy przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania. Sąd analizuje dochody, wydatki oraz posiadane oszczędności wnioskodawcy w kontekście wysokości należnych kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżąca, 81-letnia osoba, wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jej jedynym źródłem dochodu jest emerytura w wysokości ok. 1600 zł brutto. Ponosi ona znaczne koszty związane z leczeniem oraz opłaty za mieszkanie i media, co pozostawia jej jedynie 400 zł na miesięczne utrzymanie. Nie posiada oszczędności. Wpis od skargi wynosił 1219 zł.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn postanawia - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych-
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF H.C. (dalej - "Skarżąca" lub "Wnioskodawczyni") wniosła o przyznanie prawa pomocy
w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wskazała, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Ma 81 lat. Jej jedynym źródłem przychodu jest emerytura w wysokości 1.648,49 zł brutto. Skarżąca jest przewlekle chora i ponosi duże koszty związane z leczeniem. Jej miesięczne wydatki wynoszą: czynsz za mieszkanie w wysokości 708 zł (TBS), energia elektryczna 43 zł, gaz 43 zł. Na życie pozostaje jej 400 zł.
Do wniosku Skarżąca załączyła decyzję o waloryzacji emerytury, zaświadczenie o stanie zdrowia, fakturę za leki, dokumenty potwierdzające wysokość opłat za mieszkanie i media.
W odpowiedzi na wezwanie Referendarza sądowego Wnioskodawczyni nadesłała roczne obliczenie podatku przez organ rentowy PIT-40A i wyjaśniła, iż nie posiada rachunków bankowych. Oświadczyła również, że koszty wynagrodzenia pełnomocnika (symboliczne) ponosi jej syn.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy
w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych (podkreślenie własne) kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznając sprawę należało zatem w pierwszej kolejności odnieść się
do argumentacji przedstawionej we wniosku i dokonać analizy sytuacji majątkowej Skarżącej oraz jej zdolności płatniczych, w zestawieniu z wysokością należnych kosztów sądowych.
Sygn. akt III SA/Wa 1466/11
Zauważyć należy, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 1.219 zł.
Z kolei z oświadczeń Skarżącej wynika, że jej jedynym źródłem dochodu jest emerytura w wysokości ok. 1600 zł brutto. Po odliczeniu niezbędnych wydatków na leki, opłaty za mieszkanie i media Skarżąca dysponuje kwotą 400 zł na miesięczne utrzymanie. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności.
Zdaniem Referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym dysponuje Skarżąca na zaspokojenie potrzeb życiowych z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło