III SA/Wa 1472/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S.A. z siedzibą we Francji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2002 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w punkcie 3 sentencji wyroku z dnia 13 stycznia 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 1472/11) w ten sposób, że zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz R. S.A. z siedzibą we Francji kwotę określoną słownie "słownie: siedemset siedemdziesiąt siedem złotych" zastąpić sformułowaniem "siedemset pięćdziesiąt siedem złotych". Wyrokiem z 13 stycznia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 1472/11 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011r. w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2002 r. W punkcie 3 sentencji tego wyroku Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki kwotę 757 zł. Opisując tę kwotę słownie Sąd użył wyrazów "siedemset siedemdziesiąt siedem złotych ". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W punkcie 3 sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku błędnie bowiem słownie określono kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej spółki tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Kwota jaką Sąd zasądził na rzecz skarżącej spółki określona cyfrowo wynosiła 757 zł. Kwota ta odpowiada wysokości kosztów sądowych jakie w niniejszej sprawie należało zasądzić od organu tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W tej sytuacji prawidłowe słowne określenie powyższej kwoty winno brzmieć "siedemset pięćdziesiąt siedem złotych". W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.