III SA/Wa 1472/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA del. Dariusz Kurkiewicz, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), sędzia WSA Waldemar Śledzik, Protokolant referent stażysta Agnieszka Cudna, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. oddala skargę Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] marca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza H. z [...] listopada 2014 r. w sprawie ustalenia S. M. (dalej zwanego "Skarżącym") wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. na kwotę 332 zł. Z akt sprawy wynika, że Burmistrz H. w decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. ustalającej Skarżącemu wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. przyjął za podstawę opodatkowania w podatku rolnym powierzchnię użytków rolnych - 1,8345 ha przy stawce z hektara wynoszącej 140,00 zł (podatek rolny wyniósł 257 z)ł, natomiast podatkiem leśnym opodatkowano lasy o powierzchni 2 hektary przy stawce 37,5310 zł za ha (podatek leśny wyniósł 75 zł). Skarżący wniósł odwołanie z 17 marca 2014 r., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] maja 2014 r. uchyliło w całości ww. decyzję i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując m.in. na konieczność wezwania Skarżącego do złożenia aktualnej informacji podatkowej o gruntach rolnych i leśnych. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego Burmistrz H. decyzja z dnia [...] listopada 2014 r. ponownie ustalił Skarżącemu wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. w kwocie 332 zł. Za podstawę opodatkowania przyjęto w podatku rolnym powierzchnię użytków rolnych - 1,8345 ha (z 6,5843 ha fiz.) przy stawce z hektara wynoszącej 140 zł (podatek rolny wyniósł 257 zł). W podatku leśnym opodatkowano lasy o powierzchni 2 hektary przy stawce 37,6310 zł za ha, co dało kwotę 75 zł. Ustaleń tych dokonano na podstawie dołączonych do akt sprawy wypisów z rejestru gruntów rolnych działek o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz gruntów leśnych o nr działek: [...] i [...], wydanych w 2014 r. Skarżący w odwołaniu z dnia 4 grudnia 2014 r. wniósł o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, zarzucając, że jest ona bezprawna i przestępcza. W jego ocenie celowo nie uwzględnia jego wcześniejszych wyjaśnień i żądań oraz stanu faktycznego mającego wpływ na wymiar podatku odnośnie jego działek utworzonych z podziału działki nr [...] o powierzchni 3,02 ha. Zdaniem Skarżącego bezprawny jest wyrok sądowy, na podstawie którego powierzchnia działki wynosi 2,9859 ha (a nie 3,02 ha). W zakresie działek rolnych wskazał, że ich nie uprawia i nie czerpie z nich dochodu. Skarżący kwestionując ustalenia organu dotyczące części podatku leśnego, stwierdził, że nie posiada "lasu", o czym informował organ w 2013 r. oświadczając, iż drzewa na jego działkach nie są jego i nie może ich wyciąć. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie mogą mieć znaczenia argumenty Skarżącego zawarte w odwołaniu. Zawarte w ewidencji gruntów dane w zakresie podstawy opodatkowania, tj. w niniejszym przypadku w zakresie powierzchni, jak i klasyfikacji gruntów, są dla organu podatkowego wiążące. SKO wyjaśniło, iż pomimo wezwania Skarżącego, ten nie złożył aktualnej informacji podatkowej. Okoliczność, że podatnik nie zgadza się z treścią wyroku sądowego, który stanowił podstawę wpisu danych do ewidencji, nie mógł stanowić podstawy do opodatkowania powierzchni innej, niż wynikająca z ewidencji. Również okoliczność, iż Skarżący nie otrzymał zgody na wycinkę drzew, nie mogło prowadzić do uznania, iż nie jest on właścicielem lasu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, iż podatek rolny, jak i podatek leśny, są podatkami o charakterze majątkowym, co oznacza, iż obowiązek podatkowy istnieje niezależnie od tego, czy grunty są uprawiane i czy przynoszą dochody. Co do zasady ugory i odłogi podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym, zaś okoliczność zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej nie stanowi podstawy do zwolnienia od podatku wszystkich będących własnością podatnika gruntów. Skarżący, nie zgadzając się z wydaną decyzją, złożył skargę do Sądu. W skardze wyraził swoje niezadowolenie z treści decyzji, jako oczywiście bezprawnej i nieważnej, bowiem pozbawiającej go prawa do ochrony jego interesów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Przede wszystkim wypada zauważyć, że sama skarga nie zawiera żadnych zarzutów, które racjonalnie można byłoby poddać analizie Sądu. Uwagi dotyczące np. zbrodni dokonywanych przez urzędników wobec Skarżącego nie mogą być potraktowane z powagą. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji niezależnie od treści skargi Sąd zauważa, że podstawą wydania decyzji były dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja ta była dla Organów wiążąca (art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Wynikała z niej zarówno powierzchnia opodatkowanych działek rolnych, jak też ich rolny charakter. W skład działek wchodziły następujące działki o nr [...] sklasyfikowanej jako lasy (LsV) o powierzchni 0,1993 ha i (LsVI) o powierzchni 0,0607 ha, nr [...] sklasyfikowanej jako grunty orne (RIVb) o powierzchni 0,1667 ha i (RV) o powierzchni 0,6038 ha, nr [...] sklasyfikowanej jako grunty orne (RV) o powierzchni 0,1126 ha i (RVI) o powierzchni 0,012 ha, nr [...] sklasyfikowanej jako lasy (Ls VI) o powierzchni 1,66 ha,40 sklasyfikowanej jako lasy (LsV) o powierzchni 0,0800 ha, nr [...] sklasyfikowanej jako grunty orne (RV) o powierzchni 0,4020 ha, grunty orne (RVI) o powierzchni 0,2535 ha, grunty rolne zabudowane (B-RVI) o powierzchni 0,0046 ha, łąki trwałe (ŁIV) o powierzchni 0,2328 ha, łąki trwałe (ŁV) o powierzchni 0,2571 ha, nr [...] sklasyfikowanej jako łąki trwałe (ŁIV) o powierzchni 2,0254 ha, rowy (W-ŁIV) o powierzchni 0,0099 ha, łąki trwałe (ŁV) o powierzchni 1,3076 ha, grunty zadrzewione I zakrzewione (Lz-ŁV) o powierzchni 0,2437 ha oraz rowy (W-ŁV) o powierzchni 0,0534 ha, nr [...] sklasyfikowanej jako łąki trwałe (ŁV) o powierzchni 0,8891 ha i rowy (R-ŁV) o powierzchni 0,0209 ha. Opisane wyżej grunty rolne o powierzchni 6,5843 ha fiz. podlegały opodatkowaniu podatkiem rolnym. Podstawę opodatkowania stanowiła powierzchnia 1,8345 ha przeliczeniowych, zaś stawka podatkowa obowiązująca w 2014 r. wynosiła 140 zł za ha. Obliczony w ten sposób podatek rolny stanowi kwotę 256,83 zł, po zaokrągleniu do pełnych złotych - 257 zł, co prawidłowo wyliczył organ. Również z ewidencji gruntów wynikało, że Skarżący jest właścicielem lasów o powierzchni 2 ha, od których podatek obliczony według stawki 37,6310 zł wynosił 75,26 zł, po zaokrągleniu do pełnych złotych - 75 zł. Zatem ustalona jako łączne zobowiązanie pieniężne kwota podatku 332 zł, jest prawidłowa. Z akt wynika, że źródłem niezadowolenia Skarżącego z decyzji jest fakt, iż nie akceptuje on podziału działki nr [...] na trzy mniejsze, dokonanego przez Sąd powszechny. Kwestia ta nie mogła być jednak objęta badaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w ramach postępowania sądowego, a wcześniej przez Organy podatkowe w ramach postępowania podatkowego. Końcowo stwierdzić należało, że Organy podatkowe przyjęły prawidłowo do ustalenia wymiaru podatku rolnego i podatku leśnego dane wynikające z zapisów rejestru gruntów, w tym prawidłowo oparły swe ustalenia o opis użytków tam wskazany. Skoro zatem organy podatkowe ustaliły wysokość wymiaru podatku na podstawie dostępnych w ewidencji gruntów zapisów, to tym samym nie może być mowy o naruszeniu przepisów prawa materialnego czy procesowego. Ewentualne kwestie kwalifikacji spornych gruntów winny być podnoszone przez stronę skarżącą w ramach postępowania przed organem właściwym do sprawy ewidencji. Sąd podkreśla, że dopiero uzyskanie odpowiedniej zmiany w ewidencji gruntów skutkować będzie koniecznością przyjęcia przez organy podatkowe innego zakresu przedmiotu opodatkowania Wobec powyższego organy podatkowe w sposób rzetelny i prawidłowy ustaliły stan faktyczny istotny dla rozpoznania sprawy. Ustalenia faktyczne oparte zostały na dostępnych organowi dokumentach. Trudno zatem uznać, aby organy podatkowe nie dążyły do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. W tych okolicznościach Sąd wobec nie dopatrzenia się naruszeń prawa, które winny skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, działając w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.