III SA/Wa 1473/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący: sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. J. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w części określającej odsetki za zwłokę oraz odmowy stwierdzenia nieważności w części określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego Pismem z dnia 10 maja 2010 r. E. J. – zwany dalej Skarżącym – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika doradcę podatkowego B. B. wniósł skargę na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w części określającej odsetki za zwłokę oraz odmowy stwierdzenia nieważności w części określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 24 czerwca 2010r. pismem z dnia 10 września 2010 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 22 czerwca 2010 r. pismem z dnia 10 września 2010 r. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwania zawierały pouczenia, że nieuiszczenie wpisu sądowego a także nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 13 września 2010 r., a więc wyznaczony w nim 7-dniowy termin upływał w dniu 20 września 2010r. Pismem z dnia 20 września 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo Skarżącego z dnia 14 września 2010 r. wraz z załącznikami tj. pełnomocnictwem uprawniającym doradcę podatkowego B. B. do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia w dniu 14 września 2010 r. na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpisu sądowego w wysokości 200 zł jako mylnie skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pismem z dnia 28 września 2010 r. Skarżący złożył wniosek o uznanie terminu wpłaty wpisu sądowego na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako dokonanego w terminie, bądź w oparciu o art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zmianami, dalej: P.p.s.a.) o rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz złożenia pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił, że pracownik kancelarii po otrzymaniu polecenia dokonania wpłaty na właściwe konto błędnie dokonał przelewu na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednocześnie błędnie dokonał przesłania pełnomocnictwa na adres sądu we Wrocławiu. Pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił ponadto, że błąd pracownika wynikał z faktu, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu równolegle toczą się postępowania tego samego Skarżącego. Jednocześnie dodał, że zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o przerachowanie wpłaconej kwoty na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Do wniosku pełnomocnik Skarżącego dołączył przedmiotowe pełnomocnictwo a także pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 września 2010 r. zawierającego prośbę o przeksięgowanie wpisu sądowego w wysokości 200 zł na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do przepisu 86 § 2 przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalne. Jedną z przesłanek przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uniemożliwiającej dokonania czynności procesowej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warto także wskazać, iż orzecznictwo sądowe jednoznacznie wskazuje, iż dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r. II SA/Wr 239/01, niepubl.), niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki (post. WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2004 r. III S.A. 2384/03, niepubl.) – nie mogą stanowić uprawdopodobnienia braku jakiejkolwiek winy po stronie Skarżącego przy nie dochowaniu wskazanego przez Sąd terminu na wykonanie określonego wezwania. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić w przypadku, gdy strona w sposób przekonywujący wskazaną we wniosku argumentacją wskaże brak swojej winy, a przy tym wskaże że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącego wskazał, iż pracownik kancelarii po otrzymaniu polecenia dokonania wpłaty na właściwe konto błędnie dokonał przelewu na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zamiast Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednocześnie błędnie dokonał przesłania pełnomocnictwa na adres sądu we Wrocławiu. Pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił ponadto, że błąd pracownika wynikał w faktu, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu równolegle toczą się postępowania tego samego Skarżącego. W ocenie Sądu okoliczność wskazana we wniosku przez pełnomocnika Skarżącego nie stanowi przesłanki uprawdopodabniającej brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Pozytywną przesłanką, do przywrócenia terminu w niniejszej sprawie nie może być okoliczność, iż pomyłka spowodowana była tym, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu równolegle toczą się postępowania tego samego Skarżącego. Profesjonalny pełnomocnik Skarżącego w wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został prawidłowo pouczony w jaki sposób należy dokonać wpisu sądowego oraz z w jakim terminie. W tym miejscu należy wskazać, iż z przepisu art. 219 § 2 P.p.s.a. wynika, że opłaty sądowe uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Jak wynika z załączonego dowodu uiszczenia wpisu od skargi pomimo prawidłowego wskazanej syg. akt sprawy prowadzonej przed WSA w Warszawie, strona dokonała wpłaty wpisu na rachunek WSA we Wrocławiu. Tym samym nie można uznać powyższej wpłaty za uiszczenie wpisu sądowego od skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Należy podkreślić, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu ( por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r. I SA/Gd 1676/99, POP 2002, nr 12, poz. 148 ). Wskazane powody, dla których pełnomocnik Skarżącego nie uiścił wpisu sądowego w terminie nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie były spowodowane żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia. Tym samym w ocenie Sądu pełnomocnik nie wskazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić braku winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.