III SA/Wa 1473/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, , po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2010 r. o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w części określającej odsetki za zwłokę oraz odmowy stwierdzenia nieważności w części określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. postanawia odrzucić zażalenie Pismem z dnia 10 maja 2010 r. E. J. – zwany dalej Skarżącym – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika doradcę podatkowego B. B. wniósł skargę na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w części określającej odsetki za zwłokę oraz odmowy stwierdzenia nieważności w części określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 24 czerwca 2010r. pismem z dnia 10 września 2010 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Jednocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 22 czerwca 2010 r. pismem z dnia 10 września 2010 r. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwania zawierały pouczenia, że nieuiszczenie wpisu sądowego a także nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 13 września 2010 r., a więc wyznaczony w nim 7-dniowy termin upływał w dniu 20 września 2010r. Pismem z dnia 20 września 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo Skarżącego z dnia 14 września 2010 r. wraz z załącznikami tj. pełnomocnictwem uprawniającym doradcę podatkowego B.B. do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia w dniu 14 września 2010 r. na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpisu sądowego w wysokości 200 zł jako mylnie skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Pismem z dnia 28 września 2010 r. Skarżący złożył wniosek o uznanie terminu wpłaty wpisu sądowego na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako dokonanego w terminie, bądź w oparciu o art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zmianami, dalej: P.p.s.a.) o rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu oraz złożenia pełnomocnictwa. Postanowieniem z 9 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Osobnym postanowieniem z tej samej daty Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek pełnomocnika Skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pismem opatrzonym stemplem z datą 23 listopada 2010 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 26 listopada 2010 r. pełnomocnik Skarżącego złożył zażalenie na postanowienie z dnia 9 listopada 2010 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 30 listopada 2010r. pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, czy wniesione w dniu 23 listopada 2010 r. zażalenie na postanowienie z dnia 9 listopada 2010 r. dotyczy postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, czy też postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jednocześnie poinformowano, iż w przypadku braku odpowiedzi na powyższe wezwanie we wskazanym terminie , zażalenie zostanie potraktowane jako wniesione na postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 7 grudnia 2010 r. pełnomocnik Skarżącego poinformował, że wniesione zażalenie dotyczy postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zim.; dalej p.p.s.a.), wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne a także zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie doręczone zostało pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 15 listopada 2010 roku, co oznacza, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 22 listopada 2010 roku. Pełnomocnik skarżącego złożył zażalenie na postanowienie z dnia 9 listopada 2010 r. za pośrednictwem I. Sp. z o. o., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 26 listopada 2010r., a zatem po upływie omówionego wyżej terminu. Należy bowiem wyjaśnić, iż zgodnie z art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarżący nie nadał pisma w polskim urzędzie pocztowym, jak wymaga tego art. 83 § 3 p.p.s.a. lecz skorzystał z pośrednictwa I. Sp. z o. o. Wobec nie nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym za datę uzupełnienia braków formalnych należało przyjąć datę fizycznego wpływu pisma do Sądu. Na marginesie zauważyć warto, że ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) określa zasady wykonywania działalności gospodarczej polegające na świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym lub zagranicznym. Akt ten wyróżnia dwie grupy podmiotów prowadzących tę działalność tj. operatorów - przedsiębiorców uprawnionych do wykonywania działalności pocztowej oraz operatora publicznego, który obowiązany jest do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Operatorem publicznym zgodnie z art. 46 ust. 2 prawa pocztowego jest Poczta Polska S.A. Sąd podziela pogląd prawny wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 585/07 z 25 stycznia 2008 r., zgodnie z którym użyty w art. 83 § 3 p.p.s.a. zwrot "polskim urzędzie pocztowym" należy rozumieć nie tylko jako Pocztę Polską, ale każdego operatora publicznego, który uzyskał stosowne zezwolenie (decyzje) Prezesa U. K. E. na świadczenie powszechnych usług pocztowych i został wpisany do rejestru prowadzonego przez ten organ, stosownie do przepisów Prawa Pocztowego. Stanowisko to ma uzasadnienie w uwzględnionej przez Prawo Pocztowe dyrektywie 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (Dz. U. UE L z dnia 21 stycznia 1998 r.) oraz dyrektywie 2002/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 10 czerwca 2002 r. zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnych usług pocztowych (Dz. U. UE L z dnia 5 lipca 2002 r.). InPost Sp. z. o. o. z siedzibą w Krakowie nie jest operatorem publicznym w rozumieniu Prawa Pocztowego. Spółka ta jest wpisana do rejestru B prowadzonego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej i prowadzi działalność pocztową niewymagającą zezwolenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.