III SA/Wa 1477/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska – Florek, , , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. i J. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [..] czerwca 2007 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. pełnomocnik Skarżących wniósł, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej "p.p.s.a."), o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że natychmiastowe wykonanie decyzji określającej Skarżącym wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. oraz zapłata odsetek za zwłokę może w znacznym stopniu pogorszyć ich sytuację finansową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Instytucja ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym unormowana została w art. 61 p.p.s.a. Zgodnie z § 3 powyższego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, zaskarżonych do sądu lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. Analizując formalne przesłanki wniosku Skarżących Sąd stwierdził, że jego przedmiot stanowi decyzja odmowna, a zatem rozstrzygnięcie niemające przymiotu wykonalności. Powyższe stanowisko Sądu, spójne z utrwaloną linią orzeczniczą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2003 r. Sygn. akt SA/Rz 1587/02, niepubl., postanowienie NSA z dnia 24 sierpnia 2004 r. Sygn. akt FZ 254/04, niepubl., postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2004 r. Sygn. akt FZ 470/04, niepubl.), opiera się na ogólnym założeniu, że istotą wykonania aktu administracyjnego jest dobrowolne lub przymusowe spowodowanie stanu faktycznego, odpowiadającego jego treści. Przejawem tego stanu jest natomiast realizacja uprawnień lub obowiązków, wynikających z tego aktu dla wskazanego w nim podmiotu. W związku z powyższym wstrzymanie wykonania danego aktu wiązać się może wyłącznie z zawieszeniem realizacji tych uprawnień lub obowiązków. Z kolei wydanie przez organ decyzji o charakterze odmownym skutkuje w istocie jego biernością w zakresie żądań, podnoszonych przez stronę postępowania, a zatem nie może stanowić podstawy dla uprawnień lub roszczeń strony. W ocenie Sądu w żadnym wypadku nie należy natomiast utożsamiać kwestii wstrzymania wykonania aktu z zawieszeniem jego mocy prawnej. Takie założenie prowadziłoby bowiem do niedopuszczalnej sytuacji, w której badając przesłanki wstrzymania wykonania, Sąd dokonywałby w istocie merytorycznego przedsądu w sprawie. Twierdzenia Sądu znajdują odzwierciedlenie również w literaturze (por. np. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999, Wyd. II, str. 151-156; Z. Kmieciak w: "Państwo i Prawo", 2003/5/18-29). Prowadzą one do wniosku, że o wykonalności aktu mówić można jedynie w sytuacji, gdy nakłada on na stronę postępowania obowiązek lub przyznaje uprawnienie. W sprawie niniejszej przedmiotowe decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W., wskazane we wniosku o wstrzymanie wykonania, takiego kryterium nie spełniają. W ramach danej sprawy podstawą zobowiązania podatkowego dla Skarżących jest bowiem decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2004 r., której stwierdzenia nieważności domagali się Skarżący w trybie nadzwyczajnym. W związku z powyższym zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej wydanej w trybie stwierdzenia nieważności nie mógł zostać uwzględniony. W tej sytuacji, działając na podstawie art. 61 § 5 w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.