III SA/Wa 1480/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1480/11 w zakresie kosztów sądowych w sprawie ze skargi B.M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Pismem z dnia 7 maja 2010 r. B. M. (dalej jako Skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych, w której organ uznał stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe. W skardze pełnomocnik skarżącego dor pod. B. F. zawarła wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Przy piśmie z dnia 24 maja 2011 r. Minister Finansów - nadesłał do Sądu interpretację indywidualną z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] wydaną w wyniku uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako "p.p.s.a."), zmieniającą zaskarżoną interpretację indywidualną i uznającą stanowisko Skarżącego za prawidłowe. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 14 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe oraz nakazał zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż w rozpoznawanej sprawie organ podatkowy orzekł o zmianie zaskarżonej interpretacji i zgodził się ze stanowiskiem strony skarżącej przedstawionym we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Wydane postanowienie stanowi nowe rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej i zawiera pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do sądu. W związku z powyższym uznał, że prowadzenie postępowania przed tutejszym Sądem w sprawie kontroli legalności indywidualnej interpretacji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2010 r., stało się bezprzedmiotowe. Pismem z dnia 5 września 2011 r. zatytułowanym ,,Skarga kasacyjna’’ pełnomocnik Skarżącego zaskarżył powyższe postanowienie w części dotyczącej zasądzonego zwrotu kosztów postępowania. Wniósł o uchylenie postanowienia w części dotyczącej zasądzonego zwrotu kosztów postępowania i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - art. 141 § 4 w powiązaniu z art. 166 p.p.s.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu postanowienia podstawy prawnej i wyjaśnienia rozstrzygnięcia dotyczącego zwrotu Skarżącemu wpisu sądowego, - art. 209 oraz art. 201 § 1 i art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia w kwestii zwrotu Skarżącemu kosztów postępowania niezgodnie z obowiązującymi przepisami. W uzasadnieniu wskazał, iż z uwagi na umorzenie postępowania na podstawie art. 54 § 3 ustawy p.p.s.a., do zwrotu kosztów zastosowanie miał art. 201 § 1 p.p.s.a., do których na mocy art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a., w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczególnych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), należał zarówno wpis w wysokości 200 zł oraz koszty wynagrodzenia doradcy podatkowego reprezentującego stronę skarżącą w wysokości 240 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Przede wszystkim należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie pełnomocnik Skarżącego pismem z dnia 5 września 2011 r. zatytułowanym ,,Skarga kasacyjna’’ zaskarżył jedynie pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2011 r. dotyczącego kosztów postępowania sądowego. Ponadto Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej zasądzonego zwrotu kosztów postępowania i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Natomiast Skarżący nie skarżył w złożonym piśmie części postanowienia zawartej w pkt 1 dotyczącej umorzenia postępowania sądowego. Mając na uwadze podniesione w treści pisma zarzuty oraz zakres żądania przy jednoczesnym braku zaskarżenia rozstrzygnięcia co do istoty sprawy tj. umorzenia postępowania sądowego należy przyjąć, że złożony środek zaskarżenia nazwany błędnie "skargą kasacyjną" jest zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie kosztów postępowania, o którym mowa w powołanym art. 227 § 1 p.p.s.a. Z treści art. 194 § 2 p.p.s.a. wynika, iż zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazać należy, iż odpis zaskarżonego postanowienia doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 9 sierpnia 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 90 akt sądowych). Oznacza to, iż Skarżący mógł wnieść zażalenie najpóźniej w dniu 16 sierpnia 2011 r. Jednakże zażalenie zostało złożone dopiero dnia 7 września 2010 r., a wiec po upływie terminu do wniesienia zażalenia. Jednocześnie Strona nie wnosiła o przywrócenie terminu. Sąd wskazuje, iż pismo zostało złożone zgodnie z pouczeniem dotyczącym terminu wniesienia skargi kasacyjnej. Jednakże należy podkreślić, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd może przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu jedynie na wniosek strony, przy zachowaniu warunków określonych w art. 86 § 1 i 2 oraz art. 87 p.p.s.a. Natomiast niedopuszczalne jest przywrócenie terminu z urzędu. W tym stanie rzeczy, wobec wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 14 lipca 2011 r. w przedmiocie kosztów sądowych po terminie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.