III SA/Wa 1480/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2014 r. po rozpoznaniu wniosku adw. A. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi Z.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – adw. A. N. - kwotę 120.- zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 27,60,- zł (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy); łącznie kwotę 127,60,- zł (sto dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy ) Sąd, postanowieniem z 19 grudnia 2013 r. , po oddaleniu skargi wyrokiem z 15 listopada 2013 r. III SA/Wa 1480/13, ustanowił Z.B. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. , pismem z 23 stycznia 2014 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. A. N. . Adw. A. N. przekazała do Sadu opinię z 10 lutego 2014 r. o Oczywistym braku podstaw do wniesieni skargi kasacyjnej" wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia. Następnie, w piśmie z 21 lutego 2014 r. oświadczyła nadto, ze koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną. O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sadowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika, co zostało wyrażone przez fakt złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a przede wszystkim – wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Niezależnie od tego pełnomocnik z urzędu oświadczył, że opinia została przekazana do ORA oraz do skarżącego (k 61 akt sądowych). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r poz 461), stawki minimalne w tzw. "innych sprawach", tj w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – przyznaje się stawkę obliczoną z uwzględnieniem § 6. Zgodnie z § 6 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł, wynoszą 60 zł, zatem kwotę 60 zł należy przyznać, kiedy wartość przedmiotu sporu wynosi 452 zł (Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 20 czerwca 2013 r. ). Zarazem z przywołanego § 18 ust 1 pkt 1 lit b rozporządzenia wynika, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie można przyznać mniej niż 120 zł, czyli sumy wyrażonej w sentencji, powiększonej o kwotę podatku VAT od towarów i usług. Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.