III SA/Wa 1481/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 sierpnia 2012 r. w sprawie ze skargi M. m. W. w D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi Pismem z dnia 22 marca 2012 r. M. m. W. w D., w imieniu którego jako pełnomocnik działał jego dyrektor – S. L., złożyło skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług. Przy piśmie z 17 maja 2012 r. pełnomocnik Skarżącego nadesłał pełnomocnictwo udzielone mu przez Prezydenta m. W., z którego nie wynikało jednak umocowanie do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, pismem z 10 lipca 2012 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez złożenie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi – oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono Skarżącemu 16 lipca 2012 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 26 akt sądowych). W piśmie procesowym z dnia 24 lipca 2012 r. pełnomocnik Skarżącego zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu do złożenia wymaganego dokumentu tłumacząc, iż okres urlopowy i duża absencja pracowników uniemożliwia załatwienie sprawy w terminie zakreślonym przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji Skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 P.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta była skarga złożona w niniejszej sprawie. W tej sytuacji Sąd umożliwił Skarżącemu uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, a mianowicie wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braku formalnego. Niniejsze wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 16 lipca 2012 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych zaczął więc biec w dniu 17 lipca 2012 r. i upłynął w dniu 23 lipca 2012 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. Odnosząc się do wniosku Skarżącego o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi Sąd wskazuje, że w wyroku z dnia 20 grudnia 2006 r. sygn. akt I FSK 29/06 (POP 2007/5/69) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. W sytuacji gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (...). Przyczyny, dla których strona nie mogła wypełnić sądowego wezwania, nie mają żadnego wpływu na wykonanie nałożonego rygoru. Nie ma więc znaczenia, czy strona w sposób zawiniony, czy też bez swojej winy nie mogła zastosować się do wezwania". Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.