III SA/Wa 1484/12

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2012 r po rozpoznaniu wniosku adw. Z. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia przyznać adw. Z. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) wraz z kwota podatku VAT w wysokości 13,8 zł (trzynaście złotych osiemdziesiąt groszy); razem kwotę 73, 80 z (siedemdziesiąt trzy złotych osiemdziesiąt groszy). Okręgowa Rada Adwokacka, wykonując postanowienie Sadu z 19 lipca 2012 r. III SA/Wa 1484/12, pismem z 9 sierpnia 2012 r. wyznaczyła "adw. Z. P. pełnomocnikiem w sprawie". Pełnomocnik, jednokartkowym pismem z 6 listopada 2012 r., zatytułowanym "Pismo-ustosunkowanie się do skargi", "działając jako pełnomocnik z urzędu, w związku z doręczeniem odpowiedzi na skargę (...)" poparł w całości skargę i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Powołał się na wyrok WSA z 12 marca 2008 r I SA/Gl 962/07, którego fragmenty uzasadnienia przytoczył. Wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, które nie zostały uiszczone. Wniosek ponowił w piśmie z 13 grudnia 2012 r. Na rozprawie, jak wynika z protokołu rozprawy, "nikt się nie stawił, o terminie rozprawy zawiadomiono prawidłowo". Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) - dalej jako u.p.p.s.a. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należą – m.in. – środki odwoławcze, czy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak też pomoc prawna świadczona do momentu wydania wyroku w I instancji. Ze względu na opłacanie tego wynagrodzenia ze środków publicznych referendarz sądowy ma zarazem uprawnienie, jak i obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. Uprawnienie do uzyskania wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej z urzędu adw. Z. P. wywodzi z jednostronicowego uzasadnienia pisma procesowego z 6 listopada 2012 r., w którym przytoczył cytaty z uzasadnienia wyroku z 12 marca 2008 r. I SA/Gl 962/07). Jak wskazuje skarżąca (A. B.) w skardze (na stronie pierwszej ab initio), spór dotyczy ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku dochodowym w kwocie 293 zł. (postanowienie z 27 lipca 2006 r. I FSK 1091/05). Przepisy, które mają wpływ na ustalenie wysokości ciężaru i obowiązku ponoszenia go przez stronę (w niniejszym wypadku dotyczące wartości przedmiotu zaskarżenia i wpisu od skargi- art. 215 w zw. art. 230, art. 231 i n u.p..p.s.a.), nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający (por. postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2004 r., sygn. akt FZ 504/04, niepublik.; postanowienia NSA z dnia 29 lipca 2005 r., sygn. akt I FZ 367-372/05, niepublik.; także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., s. 527), co ma tez skutek w procesie ustalania, oraz zasądzania kosztów postępowania względnie przyznawania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250 u.p.p.s.a. w zw z § 18 ust. 1 i art. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm,) Należy przyznać wynagrodzenie dla ustanowionego z urzędu adwokata, jeśli strona nie jest w stanie ponieść kosztów działania adwokata ustanowionego z urzędu, a pełnomocnik zwróci się do Sądu o zwrot kosztów postępowania sądowego, złoży stosowne oświadczenie (§ 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Zdaniem referendarza sądowego, pismo procesowe jest przesłanką przyznania wynagrodzenia z art. 250 u.p.p.s.a w zw z § 18 ust. 1 pkt 1 lit a i art. 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu umożliwiającymi przyznanie wynagrodzenia, ponieważ czynność powołania się na uzasadnienie orzeczenia WSA poprzez przytoczenie stosownych cytatów, nawet przy braku uwzględnienia w procesie wnioskowania ustalonego orzecznictwa NSA, pełni funkcję informacyjną, która mogła mieć (dialektyczny) wpływ na budowę uzasadnienia, choćby ustnego, wyroku Sądu w sprawie. Czynnikiem uzasadniającym odmowę przyznania wynagrodzenia nie jest także brak stawiennictwa pełnomocnika strony na rozprawie, ponieważ stawiennictwo jest, co do zasady, nieobowiązkowe. Nie został ustanowiony wyjątek w tym zakresie dla pełnomocników z urzędu, zwłaszcza wobec ich udziału w postępowaniu, który wynika ze złożonego pisma procesowego. Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.