III SA/Wa 1510/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno, , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [ ... ] maja 2007 r. Nr [ ... ] w przedmiocie stwierdzenia uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r. postanawia: 1. -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia - W skardze z dnia [...] lipca 2007r. A. T. wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2007r. stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r., powołując się na ważny interes podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy powyższego przepisu wynika, że przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Wstrzymanie wykonania orzeczeń organów administracji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie jest instytucją, którą można zastosować do wszystkich aktów wydawanych przez organy administracji. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania po pierwsze może dotyczyć zaskarżonych aktów lub czynności, a po drugie tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zgodnie z dotychczasowymi poglądami wyrażanymi w doktrynie, nie kwalifikują się do wykonywania wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). W świetle powyższego oraz na podstawie art. 61 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. może orzekać wyłącznie o wstrzymaniu wykonania postanowienia, które nadaje się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania w drodze egzekucji. Nie jest natomiast uprawniony do wstrzymania wykonania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.