III SA/Wa 1520/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Dorota Dziedzic - Chojnacka po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. V. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz A. V. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 14 maja 2018 r. A.V. (dalej: "Skarżąca"), w imieniu której działał pełnomocnik – adw. T. Ś., złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2018r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. Na podstawie zarządzenia z dnia 9 lipca 2018 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 16 lipca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k. 19 akt sądowych). W związku z nienadesłaniem przez pełnomocnika Skarżącej dokumentu pełnomocnictwa Sąd, na podstawie zarządzenia z dnia 16 października 2018 r., wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez osobiste podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 23 października 2018 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy duplikatu potwierdzenia odbioru przedmiotowego wezwania (k. 25 akt sądowych) oraz wydruku ze śledzenia przesyłek (k. 27v akt sądowych). Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego w celu kontroli legalności zaskarżonego aktu jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi w pkt. 4, że każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, w myśl dyspozycji art. 37 § 1 p.p.s.a., w przypadku skargi wnoszonej przez pełnomocnika procesowego, dodatkowym wymogiem formalnym skargi jest dołączenie do niej dokumentu pełnomocnictwa procesowego, wykazującego umocowanie wnoszącego skargę do działania w imieniu strony. Braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a ich nieuzupełnienie pomimo wezwania sądu skutkuje odrzuceniem skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W stanie faktycznym sprawy, po stwierdzeniu, że wniesiona i podpisana przez adwokata T.Ś. skarga obarczona jest brakiem formalnym, gdyż nie dołączono do niej dokumentu pełnomocnictwa procesowego, Sąd wezwał wymienionego adwokata do przedłożenia w terminie 7 dni stosownego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Pełnomocnik Skarżącej nie odpowiedział na to wezwanie. Mając na uwadze okoliczność niewykazania przez pełnomocnika umocowania do reprezentowania Skarżącej w niniejszym postępowaniu sądowym, przywołać należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), wedle którego: "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę". Sąd uznał zatem za zasadne wezwanie Skarżącej do podpisania skargi (lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi), co uczynił wezwaniem z dnia 16 października 2018 r., które zostało doręczone Skarżącej w dniu 23 października 2018 r. To zaś oznacza, że termin do usunięcia wymienionego w wezwaniu braku formalnego skargi upływał w dniu 30 października 2018 r. (wtorek). Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca w zakreślonym terminie nie uczyniła zadość wezwaniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. jak w punkcie 2 sentencji.