III SA/Wa 1521/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska, , po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2005 roku Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r. postanawia - odrzucić skargę – Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2004 r. określającej K. Sp. z o.o. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy 2000 obejmujący okres od 1 maja do 31 grudnia 2000 r. Jak wynika z nadesłanych przez organ akt administracyjnych sprawy, doręczenie decyzji organu odwoławczego nastąpiło w dniu 18 lutego 2005 r. w trybie zastępczym, wskazanym w art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60) – dalej: "ord. pod." Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej Spółka w dniu 31 maja 2005 r. (data stempla pocztowego na kopercie) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, załączając przy skardze wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jako wniesiony z uchybieniem terminowi. Powyższe postanowienie stanowiło przedmiot zażalenia Skarżącej z dnia 8 sierpnia 2005 r., które zostało oddalone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2005 r. sygn. akt II FZ 780/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Termin do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na decyzję wydaną w postępowaniu odwoławczym przez organ administracji publicznej wyznacza art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej: u.p.p.s.a., który stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zasady doręczenia pism – w tym decyzji – w postępowaniu podatkowym zostały natomiast sformułowane w przepisach Rozdziału 5 Działu IV ord. pod. W ramach powyższych przepisów zawarta została reguła tzw. doręczenia zastępczego, stosowana w przypadku niemożności doręczenia pisma stronie postępowania na zasadach ogólnych. Została ona wyrażona w art. 150 ord. pod., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia przez pocztę pisma w sposób wskazany w przepisach ogólnych, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej, zaś adresata zawiadamia dwukrotnie o miejscu pozostawaniu pisma. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu przechowania pisma przez placówkę pocztową. Pismo doręczone w trybie zastępczym pozostawia się w aktach sprawy. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdził, że doręczając Skarżącej zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo zastosował cytowany przepis art. 150 ord. pod. uznając, że została ona doręczona w dniu 18 lutego 2005 r. Zgodnie natomiast z art. 53 § 1 u.p.p.s.a. powyższą datę należało również przyjąć przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a zatem należało uznać, że termin ten upływał z dniem 21 marca 2005 r. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga do Sądu złożona została w dniu 31 maja 2005 r. (data stempla pocztowego na kopercie), tj. z ponad dwumiesięcznym uchybieniem terminowi, zaś wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, złożony w trybie art. 86 i n. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." został prawomocnie odrzucony postanowieniem tutejszego Sądu. Tym samym należało uznać, że skarga, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 58 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. skarga, jako wniesiona po upływie terminu, podlegała odrzuceniu przez Sąd. Mając na względzie powyższe okoliczności i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 u.p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.