III SA/Wa 1524/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-07-15
Skład orzekający: Beata Sobocha
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, jako akt niekreujący obowiązków ani uprawnień konkretnych podmiotów i niepodlegający przymusowemu wykonaniu, nie kwalifikuje się do wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Ponadto, strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania ma obowiązek uzasadnić ten wniosek, wskazując konkretne okoliczności uzasadniające jego uwzględnienie, czego w niniejszej sprawie skarżący nie uczynił.Stan faktyczny
Skarżący P. R. złożył skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. W ramach skargi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Wniosek ten nie został przez skarżącego uzasadniony. Sąd administracyjny rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej interpretacji indywidualnej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. R. o wstrzymanie wykonania interpretacji indywidualnej w sprawie ze skargi P. R. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej interpretacji indywidualnej
Skarżący – P. R. wniósł skargę na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego z dnia [...] marca 2013 r. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia akcji w spółce komandytowo-akcyjnej, w tym odpłatnego zbycia w celu umorzenia.
W uzasadnieniu skargi złożył wniosek, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wniosek nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z mocy § 2 art. 61 p.p.s.a., w razie wniesienia skargi:
1) na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania;
2) na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie aktu lub czynności w całości lub w części;
3) na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków oraz na akty terenowych organów administracji rządowej - właściwy organ może, z urzędu lub na wniosek skarżącego, wstrzymać wykonanie uchwały lub aktu w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie.
Jak wynika z brzmienia wyżej wymienionego przepisu strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym może domagać się udzielenia ochrony tymczasowej, przy czym ustawodawca nie określił pozytywnych przesłanek uzasadniających wstrzymanie; wskazał jedynie w § 2 pkt 1 i 3 p.p.s.a. kiedy wstrzymanie nie jest dopuszczalne; w pozostałych przypadkach mamy do czynienia z uznaniem administracyjnym.
Wskazać również należy, iż dyspozycja art. 61 p.p.s.a. rozróżnia wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez organ administracyjny i przez sąd.
Możliwość wstrzymania istnieje w przypadkach, w których akt lub czynność, będąca przedmiotem kontroli sądu, podlega wykonaniu. Innymi słowy przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie lub doprowadzenie, również w trybie egzekucji, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie; tym samym nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy akt wymaga też wykonania. Zdaniem Sądu nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów, które dla sprowadzenia stanu prawnego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych, jak w przypadku wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w rozumieniu 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.), dalej “O.p.".
Wykonanie aktu administracyjnego ma miejsce w przypadku aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą, którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; LexisNexis, W-wa, 2005, strona 295; również T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, strona 146, Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z 23 stycznia 1997r. w sprawie SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z.3, poz. 54).
W niniejszej sprawie Sąd ma rozstrzygnąć skargę na interpretację indywidualną, która jako taka nie kreuje obowiązków lub uprawnień konkretnych podmiotów, nie może tym samym podlegać przymusowemu wykonaniu np. w drodze egzekucji administracyjnej. Jak stanowi art. 14 c zd. 1 O.p. interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, nie ustala jednak nakazu powinnego zachowania.
Jednocześnie należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Tymczasem pełnomocnik Skarżącego ograniczył się do sformułowania wniosku. Nie wyjaśnił jednak na czym szkoda ta miałaby polegać i w czym miałyby wyrażać się trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie może domyślać się powodów, dla których Skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji. Nie może też w tym względzie wywodzić własnych wniosków.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło