III SA/Wa 1527/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe - W. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. W piśmie z 17 czerwca 2013 r. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zawnioskowała o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Sąd, mając powyższe na względzie, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., w związku z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe.