III SA/Wa 153/11

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 listopada 2011 r. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. J.B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. p o s t a n a w i a przyznać pełnomocnikowi skarżącego doradcy podatkowemu J. B. z budżetu sądu, tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej z urzędu, kwotę 8856,- zł (osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć), w tym: 7200,- zł (siedem tysięcy dwieście) tytułem wynagrodzenia oraz kwotę podatku 23 % VAT w wysokości 1656,- zł (tysiąc sześćset pięćdziesiąt sześć). Postanowieniem z 26 stycznia 2011 r. III SA/Wa 153/11 Sąd przyznał D. Sp. z o.o. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego z urzędu. Pismem z 22 marca 2010 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wskazała dor. pod. J. B. jako pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o... Pełnomocnik skarżącej, pismem 23 lipca 2011 r., zwrócił się o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Następnie, pismem z 17 sierpnia 2011 r., pełnomocnik skarżącej poparł skargę, co uczynił także na rozprawie. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony doradca podatkowy ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) - dalej jako u.p.p.s.a. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należą – m.in. – środki odwoławcze, czy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak też pomoc prawna świadczona do momentu wydania wyroku w I instancji. Referendarz sądowy zauważa, że należy przyznać wynagrodzenie dla ustanowionego doradcy podatkowego, kiedy strona nie jest w stanie ponieść kosztów działania doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu, a pełnomocnik zwróci się do Sądu o zwrot kosztów postępowania sądowego i złoży oświadczenie o tym, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały pokryte w całości, ani w części (§ 4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu - Dz.U. z 2011 r. Nr 31, poz. 153). Z akt sprawy wynika przy tym, że pełnomocnik stawił się na rozprawie 1 września 2011 r., w której brał czynny udział i popierał skargę. Sygn. akt III SA/Wa 153/11 Wypełniony został także wymóg przewidziany w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu, ponieważ pełnomocnik złożył stosowne oświadczenie. Zdaniem referendarza sądowego, przedmiotem sporu w sprawie była decyzja określająca podatek od osób prawnych. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona przez Dyrektora Izby Skarbowej, a następnie przez Przewodniczącego Wydziału, na kwotę 8995,- zł Zgodnie z § 3 pkt 1 lit g rozporządzenia z 31 stycznia 2011 r. kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł - 7.200 zł Zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu, opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tej opłacie. Na mocy § 4 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Zdaniem referendarza sądowego, wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu należy obliczyć, ze względu na sporną kwotę, z zastosowaniem stawki przewidzianej w § 3 pkt 1 ust. 1 lit g, ponieważ wartość przedmiotu zaskarżenia została zakreślona w Zarządzeniu z 20 stycznia 2011 r. na kwotę 899460,- zł Należny VAT od kwoty należnego wynagrodzenia wynosi 1656,- zł. Pełnomocnik nie złożył zarazem spisu udokumentowanych wydatków niezbędnych do dochodzenia sprawy, stąd wysokość wydatków nie miała wpływu na zasądzone koszty. Sygn. akt III SA/Wa 153/11 Mając powyższe na uwadze referendarz sądowy uznał, że na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a. oraz § 2 pkt 3, § 3 pkt 1 ust. 1 lit g, § 4 pkt 1 przywołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, należało postanowić, jak w sentencji