III SA/Wa 1538/16

Dnia 23 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżący – P.K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze Skarżący wniósł ponadto o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W osnowie wniosku podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie posiada bowiem środków pozwalających na zaspokojenie zobowiązania objętego zaskarżoną decyzję. W efekcie powyższego potencjalna egzekucja będzie musiałaby być skierowana do jedynego wartościowego składnika majątku Skarżącego – lokalu mieszkalnego. Zdaniem Skarżącego doprowadzi to do wyrządzenia mu znacznej szkody, albowiem cena za lokal uzyskana w drodze licytacji komorniczej znacząco odbiega od ceny rynkowej. Jednocześnie spowoduje to trudne do odwrócenia skutki, gdyż sprzedany lokal nie będzie mógł zostać Skarżącemu zwrócony w przypadku uchylenia decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy również, iż samo powołanie się na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku, a tym bardziej nie obliguje sądu do poszukiwania takich okoliczności z urzędu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek Skarżącego zasługiwał na uwzględnienie. Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie przedmiotowej decyzji przed podjęciem przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia, może doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz znacznej szkody. Skarżący wskazał bowiem jak miałyby się wyrażać takie skutki i taka szkoda. Podkreślił przede wszystkim, że z uwagi na brak środków potencjalna egzekucja zaskarżonej decyzji będzie musiałaby być skierowana do jedynego wartościowego składnika majątku Skarżącego – lokalu mieszkalnego. Zdaniem Skarżącego doprowadzi to do wyrządzenia mu znacznej szkody, albowiem cena za lokal uzyskana w drodze licytacji komorniczej znacząco odbiega od ceny rynkowej i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż sprzedany lokal nie będzie mógł zostać Skarżącemu zwrócony w przypadku uchylenia decyzji. W ocenie Sądu należy podzielić powyższe stanowisko i argumentację Skarżącego. Argumentację tę potwierdzają ponadto znajdujące się w aktach sprawy dokumenty obrazujące sytuację majątkową Skarżącego. Istotnie, przedstawione w sprawie okoliczności wskazują na to, że wymagane zaskarżoną decyzją zobowiązanie podatkowe musiałoby zostać wyegzekwowane przymusowo, czego skutkiem może być egzekucja z nieruchomości Skarżącego – lokalu mieszkalnego. Jak zaś wynika z doświadczenia życiowego, ceny uzyskiwane na drodze licytacji komorniczej nieruchomości są zazwyczaj niższe, niż cena jaką można uzyskać za taką nieruchomość w drodze zwykłej sprzedaży. Ponadto w przypadku późniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji, zwrot wyegzekwowanego świadczenia nie przywróciłby rzeczy do stanu pierwotnego. Powyższe okoliczności bezspornie wypełniają, wynikające z art. 61 § 3 P.p.s.a., przesłanki znacznej szkody jak i trudnych do odwrócenia skutków. W sprawie zaistniały więc podstawy do udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Sąd pod kątem zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.