III SA/Wa 1539/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi G. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; ustanowić na jej rzecz adwokata. Skarżąca – G. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Konieczność przyznania prawa pomocy skarżąca uzasadniła trudną sytuacją finansową oraz poważnymi problemami zdrowotnymi, które uniemożliwiają jej podjęcie zatrudnienia. Stan zdrowia skarżącej jest na tyle poważny, że brak leczenia zagraża jej życiu. Skarżąca otrzymuje zasiłki celowe na leki z MOPS, jednak przyznawane środki nie wystarczają na zakup wszystkich niezbędnych lekarstw. Skarżąca oświadczyła, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Do swojego majątku zaliczyła dom o pow. 80 m² zajęty przez komornika. Skarżąca jest zadłużona z tytułu kredytu na dom. Nie spłaca rat z uwagi na stan zdrowia. Jedynym dochodem skarżącej jest zasiłek stały z tytułu niepełnosprawności w wysokości 539 zł netto oraz zasiłki celowe na leki i jedzenie – 150 zł. Do wniosku skarżąca załączyła dokumentację dotyczącą jej stanu zdrowia oraz kosztów leczenia, a także dotyczącą pomocy otrzymywanej z MOPS. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca wykazała bowiem, że nie jest w stanie nie tylko zgromadzić samodzielnie środków na poczet wymagalnych kosztów postępowania (100 zł tytułem wpisu) oraz minimalnych nawet kosztów działania pełnomocnika z urzędu, ale też niezbędnych środków na podtrzymanie egzystencji i leczenie. Wskazuje na to treść oświadczeń strony oraz nadesłane dokumenty o stanie zdrowia skarżącej i korzystaniu przez nią ze świadczeń MOPS. Wyjątkowo trudna sytuacja finansowa i zdrowotna skarżącej znajduje również potwierdzenie w samodzielnych ustaleniach organu administracji powołanego do administrowania pomocą społeczną (druk z 9 lipca 2015 r.). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.