III SA/Wa 1542/11

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2012 po rozpoznaniu wniosku aplikanta adwokackiego A. G. działającego z upoważnienia adw. P. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącej – adw. P.W. - kwotę 180,- zł (sto osiemdziesiąt) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 41,40,- zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy); łącznie kwotę 221,40,- zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) Sad, postanowieniem z 4 sierpnia 2011 r. III SA/Wa 1542/11, przyznał J.P. prawo pomocy w zakresie całkowitym Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 13 września 2011 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczył adw. P.W.. Pełnomocnik skarżącego, w dniu 20 września 2011 r., udzielił substytucji A.G.. Substytut na rozprawie w dniu 14 lutego 2012 . poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu, zaznaczając, że nie zostały one uiszczone przez stron skarżącą. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – reprezentowanie przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną. Zdaniem referendarza sądowego niekwestionowany w sprawie jest udział pełnomocnika, co znajduje odzwierciedlenie nie tyle w wyroku i treści sentencji, ile w protokole rozprawy. Referendarz sądowy wskazuje, że za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawkę oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm, w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy. Kwota sporu wynosi w sprawie 800,- zł zatem wynagrodzenie należy oznaczyć z zastosowaniem współczynnika z § 6 pkt 2 rozporządzenia na kwotę 180,- zł Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.