III SA/Wa 1544/11

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. sp. z o.o. w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych III SA/Wa 1544/11 U Z A S A D N I E N I E Skarżąca – C. sp. z o.o. w W. złożyła urzędowy formularz PPPr, w którym zaznaczyła iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazała że od 2007 r. działalność firmy jest zawieszona. Wszystkie dokumenty zostały zabrane przez Prokuraturę Okręgową w W.. Do czasu odzyskania tych dokumentów działalność nie będzie prowadzona. Koszty korespondencji sądowej pokrywa prezes zarządu ze swoich prywatnych pieniędzy. Jednocześnie prezes świadczy pracę na rzecz spółki bez wynagrodzenia. Na rachunkach bankowych Skarżąca posiada salda debetowe (780 zł i 186.941,44 zł). Wartość kapitału zakładowego wynosi [...] zł, a środków trwałych [...] zł. Od 2007 r. ani bilans, ani rachunek wyników nie był sporządzany. W złożonym wraz z formularzem piśmie Skarżąca wyjaśniła dodatkowo, że z uwagi na zawieszenie działalności nie składała zeznania podatkowego za 2010 r. Z tego samego powodu nie składa deklaracji VAT-7. Skarżąca nie posiada udziałów w innych jednostkach. Nie posiada także wierzytelności. Zobowiązania podlegają egzekucji. Wobec Skarżącej toczą się mianowicie trzy postępowania egzekucyjne. Skarżąca wyjaśniła że posiada dwa rachunki, które istnieją, gdyż bank za ich zamknięcie żąda pieniędzy. Bank nie wyda wyciągów dopóki Skarżąca nie ureguluje salda debetowego. Z drugiego banku posiada pismo informujące o wysokości zadłużenia. Skarżąca podała powody utraty płynności finansowej. Wskazała że zaciągnęła kredyt na budowę domu weselnego, który miał być spłacony dotacją. Dotacja ta nie została jednak wypłacona. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanki określonej w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu osoba prawna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy III SA/Wa 1544/11 wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej - z punktu widzenia powyższego kryterium - referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. W szczególności referendarz sądowy miał na względzie to, że Skarżącą zwolniono już od kosztów sądowych w sprawach III SA/Wa 2206/09, III SA/Wa 1422/10, III SA/Wa 1740/10 oraz III SA/Wa 2398/10. Dano wówczas wiarę twierdzeniom Skarżącej o zawieszeniu prowadzenia działalności gospodarczej i braku środków finansowych. Zauważono ponadto, że z treści pism Skarżącej nie wynika, by zamierzała ona wznowić działalność gospodarczą w najbliższym czasie. Ocenę powyższą referendarz sądowy w pełni podziela. Znajduje ona odzwierciedlenie w materiałach nadesłanych przez Skarżącą przy sprawach III SA/Wa 2398/10, III SA/Wa 1740/10 oraz III SA/Wa 1422/10 (pismo Banku [...]SA z [...]listopada 2008 r. o wysokości zadłużenia, pismo Banku [...] SA o saldzie rachunku, postanowienie Prokuratury Okręgowej w W. o żądaniu wydania dokumentacji księgowej Skarżącej wraz ze spisem wydanych rzeczy, zgłoszenie VAT-R oraz VAT-Z o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, wyciągi bankowe). Wynika z nich, że Skarżąca nie prowadzi w chwili obecnej działalności gospodarczej, w efekcie nie uzyskuje środków finansowych, które mogłaby przeznaczyć na zapłatę kosztów sądowych w sprawie. Z tej przyczyny zasadne jest zwolnienie Skarżącej z obowiązku ich uiszczenia, a zatem na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.