III SA/Wa 1551/19

PostanowienieWSA w Warszawie2020-08-18

Skład orzekający: Waldemar Śledzik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej wezwanie do jego uiszczenia?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli wpis sądowy nie zostanie uiszczony pomimo wezwania. Doręczenie pisma w trybie fikcji prawnej (pozostawienie w placówce pocztowej i dwukrotne awizowanie) uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu od pierwszego zawiadomienia, a termin do uiszczenia wpisu biegnie od dnia następnego. Brak uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, a następnie utrzymany w mocy. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednak przesyłka zawierająca wezwanie nie została przez niego odebrana z placówki pocztowej. Wpisu nie uiszczono.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. postanawia odrzucić skargę R. T. (dalej jako "Skarżący"), pismem z 4 czerwca 2019 r., wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. Skarżący w piśmie z dnia 7 sierpnia 2019 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 30 września 2019 r. pozostawił bez rozpoznania przedmiotowy wniosek Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z dnia 3 marca 2020 r. utrzymał w mocy ww. zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 30 września 2019 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 maja 2020 r. Skarżący został wezwany pismem z dnia 24 czerwca 2020 r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres korespondencyjny Skarżącego wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 29 czerwca 2020 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 7 lipca 2020 r. Z uwagi na to, że Skarżący przesyłki nie odebrał, zwrócono ją do Sądu 15 lipca 2020 r. Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 12 sierpnia 2020 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. W myśl art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej jako "P.p.s.a."), Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Z kolei art. 73 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Przepis art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była awizowana dwukrotnie. W sytuacji, gdy Skarżący przesyłki nie odebrał, należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 13 lipca 2020 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 14 lipca 2020 r. i upłynął z dniem 20 lipca 2020 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 12 sierpnia 2020 r. nie odnotowano wpłaty wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło