III SA/Wa 1553/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący – L.P. reprezentowany przez pełnomocnika adwokata P.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. Ze skargą złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, iż odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do tego, iż Skarżący nie będzie w stanie wywiązywać się z umów zawartych z kontrahentami, co z kolei spowoduje utratę płynności finansowej i konieczność zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący wskazał, że oprócz postępowania dotyczącego zobowiązania w podatku za 2010 i 2011 r. w stosunku do Skarżącego toczy się również szereg innych postępowań podatkowych. W ocenie Skarżącego, z uwagi na wszczętą egzekucję przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. , znajduje się on obecnie w ciężkiej sytuacji finansowej. Wskazał, że w ramach podjętych czynności egzekucyjnych ustanowiony został zastaw skarbowy na pojeździe, który do niego należy. Skarżący podkreślił, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji może doprowadzić do licytacji zajętego ciągnika siodłowego marki [...] , który jest niezbędny do prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Ponadto Skarżący wskazał, że zajęcie rachunków bankowych, których jest właścicielem spowoduje, iż wpłaty od kontrahentów będą przekazywane do Urzędu Skarbowego, co z kolei spowoduje, że Skarżący nie będzie miał żadnych środków finansowych na dalsze prowadzenie działalności, w szczególności na zakup paliwa, opłaty drogowe i skarbowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, analiza powołanych przez Skarżącego we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pomimo podnoszonej we wniosku okoliczności, że w razie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący utraci płynność finansową i będzie zmuszony do jak najszybszego zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej Skarżący nie przedstawił swojej sytuacji majątkowej w zakresie stanu posiadanego majątku, który potwierdziłby ten stan rzeczy. W ocenie Sądu, bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W konsekwencji uznać więc należy, że Skarżący nie wykazał potrzeby udzielenia mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.