III SA/Wa 1557/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, , po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 280 zł (słownie: dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3) zwrócić stronie skarżącej, z urzędu na jej koszt, nadpłacony wpis sądowy w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Pismem z 7 maja 2008 r. M. P. (zwana dalej "Skarżącą"), będąc reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2008 r. w przedmiocie ustalenia podatku od spadków i darowizn. W skardze wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego, wskazując że w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ;dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") – decyzją z [...] czerwca 2008 r. uchylił w całości własną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. W dniu 7 maja 2008 r. pełnomocnik Skarżącej, bez wezwania, uiścił wpis sądowy od wniesionej skargi w kwocie 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Decyzja wydana w tzw. trybie autokontroli stanowi o usunięciu przedmiotu sporu między stronami postępowania, najczęściej poprzez wyeliminowanie zaskarżonego aktu lub czynności z obrotu prawnego. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy orzekł o uchyleniu własnej decyzji, jak również decyzji organu I instancji, wskazując iż czyni to w ramach uwzględnienia w całości skargi. Wydana decyzja stanowi nowe rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej i zawiera pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do sądu. Tym samym należało uznać, że prowadzenie postępowania przed tutejszym Sądem w sprawie kontroli legalności decyzji z dnia 27 marca 2008 r., stało się bezprzedmiotowe. W tych warunkach, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Ponadto odnosząc się do wniosku pełnomocnika Skarżącej Sąd miał obowiązek rozstrzygnąć kwestię kosztów sądowych. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Powyższy przepis w sposób wyraźny określa zatem, w jakiej sytuacji Sąd rozstrzyga o zwrocie kosztów. Na mocy art. 209 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek rozstrzygnąć o zwrocie kosztów m.in. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tj. umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania sądowego wskutek uwzględnienia przez organ skargi w całości, w trybie autokontroli. W przypadku uwzględnienia w całości skargi i wydania przez organ decyzji w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zwrot kosztów (w tym kosztów zastępstwa procesowego) przysługuje od organu, o czym stanowi wprost art. 201 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd o kosztach postępowania sądowego (pkt 2 sentencji) orzekł na podstawie art. 209, art. 201 § 1, art. 205 § 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Jednocześnie Sąd, działając na podstawie art. 225 p.p.s.a., orzekł o zwrocie kwoty 100 zł jako różnicy pomiędzy kosztami pobranymi a kosztami należnymi. Zgodnie z powoływanym przepisem opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Zauważyć należy, że wniesiona skarga podlegała opłacie sądowej w kwocie 100 zł określonej na podstawie § 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Stwierdzić należało zatem, że skoro pełnomocnik Skarżącej, bez wezwania uiścił tytułem wpisu sądowego kwotę 100 zł, to różnica pomiędzy kosztami pobranymi a należnymi wynosi 100 zł.