III SA/Wa 156/15

Dnia 23 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. i A. B. o sprostowanie oczywistej omyłki w sprawie ze skargi B.B. i A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 156/15, w ten sposób, że w tenorze powyższego wyroku, w wierszu osiemnastym od góry, w miejsce słów "[...] " wpisać słowa "[...] ", pozostawiając dalsze brzmienie tenoru powyższego wyroku bez zmian. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 9 grudnia 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 156/15, uchylił zaskarżoną skargą Skarżących – B.B. i A. B. , decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2014 r. W tenorze powyższego wyroku, w wierszu osiemnastym od góry, Sąd, określając nr uchylonej decyzji Prezydenta W. , wskazał, iż jest to "[...] ". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Sąd stwierdza bowiem, że jak bezsprzecznie wynika zarówno z akt administracyjnych jak i sądowych sprawy, niniejsze postępowanie sądowo-administracyjne wszczęte zostało wraz z wniesieniem do Sądu skargi Skarżących na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. o nr [...] , utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta. W. z dnia [...] maja 2014 r. o nr [...] . W sprawie oczywistym jest zatem, że wbrew omyłkowemu wskazaniu zawartemu w tenorze prostowanego wyroku, WSA w Warszawie, wydając wyrok z dnia 9 grudnia 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 156/15, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2014 r. o nr [...] . Tylko zatem z uwagi na omyłkowe zawarcie w tenorze wyroku z dnia 9 grudnia 2015 r. wyrażenia nieprawidłowego tj. "[...] ", zamiast prawidłowego, tj. "[...] ", doszło do wystąpienia niezgodności między rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego, a ich wyrażeniem na piśmie, a w konsekwencji do zawarcia w tenorze wyroku z dnia 9 grudnia 2015 r. omyłkowego oznaczenia numeru decyzji organu pierwszej instancji. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też uczyniono niniejszym postanowieniem. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł o sprostowaniu omyłki.