III SA/Wa 1562/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od gier za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2010 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Pismem z 21 kwiecie 2011 r. Skarżąca B. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] marca 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] października 2010 r. określającą Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od gier za styczeń, luty, marzec, kwiecień 2010 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca zacytowała treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", oraz nadmieniła, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce wówczas, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub powrót do stanu pierwotnego. Zdaniem Skarżącej w rozpatrywanej sprawie zachodzą wskazane przesłanki. Przedwczesna egzekucja określonego jej zobowiązania groziłaby powstaniem skutków określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., z uwagi na to, że Skarżąca nie posiada obecnie środków finansowych wystarczających dla spełnienia określonego w decyzji zobowiązania. Wobec Skarżącej prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne. Niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oznaczałoby konieczność wszczęcia egzekucji z innych niż pieniądze składników majątkowych, co spowodowałoby nieodwracalne skutki dla prowadzonej przez Skarżącą działalności gospodarczej, polegające w pierwszej kolejności na utracie płynności finansowej, co mogłoby doprowadzić do konieczności ogłoszenia upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Należało odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 §1 P.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Skoro wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek strony skarżącej, to na niej zatem ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W konsekwencji strona skarżąca powinna wniosek swój należycie uzasadnić. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania aktu wskazanego przez stronę skarżącą, Sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. W kwestii tej wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 24 maja 2004 r. sygn. akt FZ 85/04 (nie publ.) wyjaśnił, że uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 86/04; nie publ.). Ogólnikowe stwierdzenia Skarżącej, iż wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody dla niej lub trudnych do odwrócenia skutków, tych wymogów nie spełniają. Argumentacja taka stanowi w istocie powtórzenie treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Tym samym brak tego uzasadnienia uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę. Skarżąca tylko hipotetycznie wskazała na ewentualność utraty płynności finansowej, oraz możliwość konieczności ogłoszenia upadłości. Skarżąca nie odniosła się w sposób uprawniający do wstrzymania wykonania decyzji do konkretnych okoliczności. Sąd przeanalizował dokumenty złożone przez Skarżącą do akt sprawy w związku z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy. Nie wynika z nich zdaniem Sądu, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do utraty płynności finansowej Skarżącej i konieczności zgłoszenia wniosku o jej upadłość. Z dokumentów wynika, bowiem, że w 2010 r. Skarżąca uzyskała przychód w wysokości 149.180.425,32 zł, sprzedaż w okresie od marca 2011 r. do sierpnia 2011 r. kształtowała się od 7.597.660 zł do 8.879.188 zł. Mając na uwadze skalę na jaką Spółka prowadzi działalność gospodarczą, to mimo że bez wątpienia kwota zobowiązania podatkowego ustalona decyzją jest znaczna, a wykonanie tejże decyzji może wywołać konsekwencje finansowe dla Skarżącej, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może nastąpić w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi. Sąd nie ma obowiązku domyślać się jakimi względami kierowała się Skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu jest warunkiem niezbędnym do możliwości rozważania wstrzymania zaskarżonego aktu albowiem wskazanie na ograniczenie zakresu prowadzonej działalności bądź postawienie Skarżącej w stan upadłości nie może być uznane za konkretne odniesienie się do sytuacji Skarżącej. Skarżąca nie wskazała, zatem istotnych z punktu widzenia przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. argumentów uzasadniających orzeczenie zgodnie z jego wnioskiem. Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dopatrzył się natomiast z urzędu takich okoliczności. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.