III SA/Wa 157/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2018r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013r., 2014r. i 2015r. postanawia odrzucić skargę Skarżący D. C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2018r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2013r., 2014r. i 2015r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2019r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia został doręczony Skarżącemu w dniu 4 lutego 2019r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z 11 lutego 2019r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 19 marca 2019r., sygn. akt III SPP/Wa 96/19 starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wskazując, że Skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść tych kosztów, gdyż nie wykonał w sposób pełny wezwania referendarza sądowego do przedstawienia dodatkowych dokumentów. Skarżący nie zaskarżył ww. postanowienia w związku z czym na podstawie zarządzenia z dnia 21 maja 2019r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 31 stycznia 2019r. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego dnia 24 maja 2019r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący pismem z 31 maja 2019r. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2019r., sygn. akt III SPP/Wa 348/19 starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania, z uwagi na nieprzedłożenie przez Skarżącego podpisanego formularza PPF, o który był wezwany wezwaniem z 6 czerwca 2018r. Skarżący nie zaskarżył ww. zarządzenia w związku z czym na podstawie zarządzenia z dnia 9 sierpnia 2019r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 31 stycznia 2019r. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego dnia 22 sierpnia 2019r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący w dniu 9 września 2019r. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 4 października 2019r., sygn. akt III SPP/Wa 543/19 referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie wskazując, że na wezwanie referendarza sądowego nie wskazał posiadanych rachunków bankowych, wartości posiadanych udziałów w spółkach prawa handlowego, wysokości dochodów uzyskiwanych w latach 2017 i 2018 oraz nie przedstawił sytuacji finansowej żony, co uniemożliwiło ocenę sytuacji finansowej Skarżącego. Skarżący nie zaskarżył ww. postanowienia w związku z czym na podstawie zarządzenia z dnia 6 listopada 2019r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 31 stycznia 2019r. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego dnia 13 listopada 2019r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżący pismem z dnia 20 listopada 2019r. złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2020r., sygn. akt III SPP/Wa 715/19 referendarz sądowy odmówił zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 4 października 2019r., sygn. akt III SPP/Wa 543/19 wskazując, że Skarżący nie wykazał w sposób wiarygodny, iż jego sytuacja materialna uległa zmianie. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych do dnia 6 marca 2020r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r. poz. 2325, dalej: "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma - w tym przypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata - w tym przypadku wpis. W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, wniosek Skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych został merytorycznie i prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 19 marca 2017r., sygn. akt III SPP/Wa 96/19 (odmowa przyznania prawa pomocy). Co więcej, w niniejszej sprawie Skarżący jeszcze trzykrotnie wnosił o przyznanie prawa pomocy, przy czym dwukrotnie wniosek został rozpatrzony merytorycznie. Pomimo podnoszenia nowych okoliczności przez Skarżącego referendarz sądowy postanowieniem z 4 października 2019r., sygn. akt III SPP/Wa 543/19 odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy, a postanowieniem z dnia 31 stycznia 2020r., sygn. akt III SPP/Wa 715/19 referendarz sądowy odmówił zmiany ww. postanowienia. Skarżący pomimo podnoszenia nowych okoliczności w kolejnych wnioskach o przyznanie prawa pomocy, nie zdołał w sposób rzetelny wykazać swojej sytuacji majątkowej. Zauważyć również należy, że Skarżący, na podstawie zarządzeń z 21 maja 2019r., 9 sierpnia 2019r. oraz 6 listopada 2019r. był trzykrotnie wzywany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Każde z wezwań zawierało pouczenie o rygorze odrzucenia skargi, w przypadku nie uiszczenia wpisu. W odpowiedzi na ww. wezwania każdorazowo wnosił o przyznanie prawa pomocy. W tym miejscu Sąd wskazuje, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Nie przerywa bowiem biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 21 kwietnia 1999r., sygn. I CKN 1461/98, OSNC 1999, Nr 11, poz. 196; z 23 lutego 1999r., sygn. I CKN 1064/97, OSNC 1999, Nr 9, poz. 153) oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 8 maja 2007r. sygn. akt II FSK 649/06; z 3 lutego 2009r. sygn. akt I OZ 53/09; z 28 lipca 2009r. sygn. akt I FZ 252/09; z 7 lutego 2011r. sygn. akt II FSK 2274/10; z 18 czerwca 2014r., II FZ 764/14; z 20 maja 2014r., II FZ 564/14; z 8 kwietnia 2014r., II OSK 810/14; orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy, Sąd przyjmuje, że skoro Skarżący w toku czterech postępowań w przedmiocie prawa pomocy nie zdołał w sposób rzetelny wykazać swojej sytuacji majątkowej, w taki sposób aby jego wniosek został uwzględniony, to brak jest podstaw do ponawiania wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego od skargi. Należy bowiem uznać, że bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie został skutecznie przerwany przez wniosek o zmianę postanowienia referendarza sądowego z dnia 4 października 2019r., sygn. III SPP/Wa 543/19 i upłynął bezskutecznie po upływie terminu wskazanego w wezwaniu do uiszczenia prawomocnego wpisu z dnia 6 listopada 2019r., tj. z dniem 20 listopada 2019r. W ocenie Sądu ponowne wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wpisu sądowego od skargi mogłoby skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu. Mając zatem na względzie fakt, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się od 22 stycznia 2019r., a Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, był kilkukrotnie informowany o skutkach nieuiszczenia wpisu, Sąd postanowił podjąć czynności zmierzające do zakończenia sprawy i odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.