III SA/Wa 1573/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Kaute, Sędziowie asesor WSA Piotr Dębkowski (sprawozdawca), sędzia WSA Waldemar Śledzik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2019 r. oraz odmowy jego przywrócenia oddala skargę W dniu [...] lutego 2019 r. Wójt Gminy P. wydał wobec M. G. decyzję, w której ustalił wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. Decyzja została wysłana stronie na adres S., [...]P.. W dniu 1 kwietnia 2019 r. do Urzędu Gminy P. wpłynęło odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku podatnik wskazał, że jako pracownik Ministerstwa Spraw Zagranicznych wykonuje swoje obowiązki w Londynie. Podatnik dodał, że dopiero 23 marca 2019 r. był w stanie uzyskać pomoc prawną w zakresie sposobu procedowania w niniejszej sprawie. Postanowieniem z [...] maja 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej SKO) odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. SKO uznało, że do doręczenia powyższej decyzji doszło 1 marca 2019 r., zaś odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu podatnik wniósł dopiero 1 kwietnia 2019 r. W ocenie SKO, podatnik nie wykazał, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. W skardze od powyższego postanowienia M. G., działając poprzez pełnomocnika – radcę prawnego, wniósł o jego uchylenie w celu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz przyjęcia odwołania do rozpoznania. Podatnik zarzucił organowi naruszenie: 1. art. 162 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej Op), poprzez odmowę przywrócenia terminu do wniesienia odwołania pomimo uprawdopodobnienia, że uchybienie terminowi nastąpiło w sposób niezawiniony; 2. art. 228 § 1 pkt 2 Op, poprzez stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej Ppsa) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Na podstawie art. 120 Ppsa, w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Przedmiot kontroli stanowi postanowienie z [...] maja 2019 r., w którym SKO, w sprawie dot. decyzji za 2019 r., odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 223 § 1 Op, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Stosownie do art. 223 § 2 pkt 2 Op, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przekroczenie powyższego terminu skutkuje wydaniem postanowienia kończącego postępowanie odwoławcze bez merytorycznego rozpoznania. Na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Op organ odwoławczy wydaje bowiem wówczas postanowienie, w którym stwierdza uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Jeśli jednak wraz z odwołaniem strona składa wniosek o przywrócenie terminu, to organ odwoławczy winien rozpoznać ten wniosek. Nie można bowiem stwierdzić uchybienia terminowi, który został przywrócony w trybie przewidzianym w art. 162 § 1 i 2 Op. Na podstawie tych przepisów, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości okoliczność doręczenia podatnikowi decyzji z [...] lutego 2019 r., a zatem zdarzenia, od którego należało liczyć bieg terminu do wniesienia odwołania. Podatnik nie kwestionuje faktu doręczenia decyzji w dniu 1 marca 2019 r. pod adresem S., [...] P.. W skardze sam przyznaje, że dopełnił staranności aby korespondencja była odbierana pod tym adresem. Skarżący dodał, że w dniu 1 marca 2019 r. nie było go w Polsce. W kraju przebywał krótko 14 marca 2019 r. w związku z pogrzebem teścia w miejscowości M.. Z uwagi na pogrzeb i konieczność opieki nad czwórką dzieci nie był w stanie odebrać korespondencji ze S.. Ze skargi wynika ponadto, że strona o decyzji wymiarowej za 2019 r. powzięła informację dopiero 23 marca 2019 r. Zdaniem Sądu, od tego dnia należało zatem liczyć 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zważywszy, że 30 i 31 marca 2019 r. przypadały na dni ustawowo wolne od pracy, wspomniany wniosek został złożony z zachowaniem terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności procesowej. Skarżący nie uprawdopodobnił jednak, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania było niezawinione. Dla zapewnienia skutecznego odbioru korespondencji nie jest bowiem wystarczające aby była ona odbierana przez uprawnioną osobę pod wskazanym adresem, lecz aby niezwłocznie była przekazywana adresatowi. Z wyjaśnień strony nie wynika natomiast, że była ona przynajmniej na bieżąco informowana o doręczanej korespondencji. Świadczy o tym chociażby fakt, że o decyzji z [...] lutego 2019 r. podatnik dowiedział się ponad trzy tygodnie po jej doręczeniu. Z treści skargi wynika, że podatnika wręcz zaskoczyła wysokość zobowiązania za 2019 r., co może świadczyć o tym, iż nie był specjalnie zainteresowany odebraną korespondencją z Urzędu Gminy. Wszakże sam przyznał, że decyzja została odebrana przez osoby znajdujące się na jego nieruchomości, natomiast treść decyzji oraz pouczenia dotyczące odwołania, zostały mu przekazane w czasie znacznie późniejszym. Można więc zakładać, że przyjęty system odbioru korespondencji był nieskuteczny i z góry wykluczał możliwość wnoszenia środków odwoławczych od ewentualnych decyzji podatkowych. Zdaniem Sądu, podatnik albo w ogóle przez 3 tygodnie nie wiedział o tym, że pod adresem w S. znajduje się pismo z Urzędu Gminy, albo wiedział, lecz nie spodziewając się istotnej zmiany zobowiązania w stosunku do lat poprzednich, nie był żywo zainteresowany zawartością przesyłki. W obu przypadkach należy uznać bezwzględnie brak należytej staranności skarżącego. Podatnik powinien bowiem wiedzieć jaka jest treść pism urzędowych, które są mu doręczane. Jeśli skarżący nie chciał by osoba odbierająca korespondencję do niej zaglądała, mógł poprosić tę osobę, aby przekazywała mu tylko informacje, że jest do niego przesyłka i kto jest jej nadawcą. Następnie mógłby sam zwrócić się do właściwego urzędu po stosowne informacje. O braku winy strony nie świadczy również fakt prowadzenia w lutym 2019 r. korespondencji mailowej z Urzędem Gminy, w efekcie której skarżący otrzymał skan decyzji o zmianie podatku na 2018 r. W dacie otrzymania tego skanu, tj. 15 lutego 2019 r., decyzji na 2019 r. nie było jeszcze w obrocie. Trudno zatem czynić zarzut organowi, że nie powiadomił strony o zobowiązaniu, którego jeszcze nie powstało. Gdyby skarżący na bieżąco otrzymywał informacje o doręczanej mu korespondencji, to o treści decyzji i wysokości zobowiązania na 2019 r. dowiedziałby się zapewne na początku marca 2019 r. Miałby wówczas dość czasu aby wnieść odwołanie. Zdaniem Sądu, zapewnienie prawidłowego obiegu informacji na temat doręczanych przesyłek nie powinno stanowić istotnego problemu dla osoby należycie dbającej o własne interesy. Sąd rozumie, że strona z racji wykonywanej pracy przebywa na stale w Londynie, jednakże nie może to stanowić samodzielnej przesłanki uznania, iż uchybienie terminowi do wniesienia odwołania było niezawinione. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 Ppsa, skargę oddalił.