III SA/Wa 1575/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w O. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2008r. Nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług postanawia: - odrzucić skargę - Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 i 17 czerwca 2008r. pełnomocnik strony skarżącej - dor. pod. W. S., została wezwana 18 czerwca 2008r. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. W wezwaniach pouczono, że nieuzupełnienie ww. braku oraz nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Oba wyżej wymienione wezwania pełnomocnik strony Skarżącej otrzymał 23 czerwca 2008r. (k. 23 akt sądowych). Wskazany w nich siedmiodniowy termin upływał zatem z dniem 30 czerwca 2008r. W wyznaczonym terminie nadesłano tylko żądany dokument. Do 14 lipca 2008r., jak wynika z notatki starszego księgowego, znajdującej się w aktach, pełnomocnik strony, mimo pouczenia, nie uiścił należnego wpisu (k. 26 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53 poz. 1270 ze zm., zwana dalej jako "P.p.s.a".), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Tym samym nieuiszczenie wpisu sądowego przez stronę, nawet w sytuacji, gdy uzupełniła ona brak formalny, o który była wzywana (wyciąg z rejestru sądowego), było wystarczające do odrzucenia skargi, od której - pomimo wezwania - nie uiszczono wpisu sądowego. Sąd mając powyższe na względzie wydał na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., postanowienie zawarte w sentencji.