III SA/Wa 1575/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości J. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Syndyk Masy Upadłości J. sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. (dalej "Skarżący" lub "Spółka") pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r. W powyższej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadniając wniosek stwierdził, że jest on konieczny i uzasadniony z uwagi na znaczną wysokość kwoty zobowiązania podatkowego, a także wysokiego prawdopodobieństwa uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz z uwagi na to, iż wykonanie decyzji mogłoby stworzyć niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce poważnej szkody i mogłoby negatywnie wpłynąć na działalność Spółki i jej zamierzenia gospodarcze (poprzez utratę zaufania u potencjalnych partnerów gospodarczych Spółki). Jednocześnie odwołując się do postanowień wydanych w trakcie prowadzenia postępowania w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 1519/12 oraz III SA/Wa 2902/12 wskazał, że argumentacja tam przedstawiona nie uległa zmianie i nadal jest aktualna. Skarżący podniósł też, iż wniosek podobnej treści oraz znaczna kwota zobowiązania była podstawą do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie egzekucji w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 48/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tym artykułem po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę przede wszystkim sytuację finansową w jakiej obecnie znajduje się Skarżący, a także kwotę zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji, tj. 1.476.240 zł. Zgodzić się należy ze Skarżącym, iż w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Spółka wskazała, iż nie posiada środków na pokrycie egzekwowanej zaległości podatkowej, co wynika m.in. z dokumentów przekazanych Sądowi w związku ze złożonym w niniejszej sprawie wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Podniosła jednocześnie, że nie osiąga obecnie dochodów. W konsekwencji przedwczesna i jednocześnie niesłuszna egzekucja kwoty zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami mogłaby wyrządzić jej poważną szkodę i negatywnie wpłynąć na jej działalność oraz zamierzenia gospodarcze. W związku z powyższym analiza powołanych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności (podobnie we wnioskach w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 1519/12 oraz III SA/Wa 2902/12) dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym należało uznać, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny pod kątem zgodności z prawem. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.