III SA/Wa 159/12

Dnia 4 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2012 r. sprawy ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Skarżąca – V. sp. z o.o. w W., 6 lipca 2005 r. złożyła deklarację uproszczoną AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów marki [...], w której wykazała podatek akcyzowy w łącznej kwocie 45.216 zł. Podatek ten Skarżąca uiściła 7 lipca 2005 r. Pismem z 28 sierpnia 2009 r. Skarżąca wniosła o stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 45.216 zł, uiszczonego na podstawie powyższej deklaracji uproszczonej. Postanowieniem z [...] lutego 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. z urzędu wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, a następnie decyzją z [...] kwietnia 2011 r. określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym wynikające z ww. deklaracji uproszczonej AKC-U w kwocie 45.216 zł oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu uiszczonego podatku akcyzowego w kwocie 45.216 zł. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z [...] listopada 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą wysokość zobowiązania podatkowego. Natomiast odrębną decyzją, wydaną [...] listopada 2011 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego. W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Postępowanie w sprawie należało zawiesić. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z akt sprawy wynikało, że Skarżąca zadeklarowała i zapłaciła podatek akcyzowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów, czyniąc to odpowiednio 6 i 7 lipca 2005 r. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Termin przedawnienia uiszczonego przez Skarżącą zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym rozpoczął zatem bieg z końcem 2005 r. i upłynął z końcem roku 2010. Tymczasem decyzja organu drugiej instancji, określająca wysokość tego zobowiązania wydana została [...] listopada 2011 r., a zatem po upływie terminu jego przedawnienia. Przepis art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast w pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia. Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Brzmienie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się. Natomiast art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej obecne brzmienie uzyskał właśnie od 1 września 2005 r. na mocy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 143, poz. 1199, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W brzmieniu poprzednio obowiązującym przepis ten nie zawierał wyszczególnienia przedawnienia zobowiązania podatkowego jako przesłanki umorzenia postępowania. Zważywszy, iż jest to przepis o charakterze proceduralnym, wszczynając i prowadząc postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie organy podatkowe obowiązane były uwzględnić jego aktualne brzmienie. Z uwagi na powyższe Sąd stwierdza, że zagadnienie prawne, o jakiego rozstrzygnięcie w drodze uchwały zwrócił się Skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego, wystąpiło także w niniejszej sprawie. Jest to przy tym zagadnienie decydujące z punktu widzenia oceny samej możliwości podjęcia przez organy podatkowe rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym, jakie w sprawie zostały wydane. W rezultacie stwierdzić należy, iż od rozstrzygnięcia tego zagadnienia zależy również rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W ocenie Sądu, spełniona zatem została przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK