III SA/Wa 1601/14

Dnia 25 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od gier za listopad 2012 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Dyrektor Izby Celnej w W. (dalej zwany: "DIC") decyzją z dnia [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. określającą E. sp. z o.o. w W. (dalej zwana: "Spółką") zobowiązanie podatkowe w podatku od gier za listopad 2012r., wskazując w podstawie prawnej m.in. art. 8, art. 42a ust. 2 i 5 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) w związku z art. 129 ust. 1 i art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.; dalej zwana: "u.g.h."). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o uchylenie ww. decyzji DIC, zarzucając naruszenie m.in. art. 139 ust. 1 u.g.h. przez jego błędną interpretację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwana: "P.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie podstawą wydania decyzji organów obu instancji był m. in. art. 139 ust. 1 u.g.h., który stanowi, że podatnicy prowadzący działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych uiszczają podatek od gier w formie zryczałtowanej w wysokości 2.000 zł miesięcznie od gier urządzanych na każdym automacie. Istota sporu w sprawie sprowadzała się zatem do wykładni ww. przepisu. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że do Trybunału Konstytucyjnego została skierowana skarga konstytucyjna o zbadanie zgodności art. 139 ust. 1 u.g.h. z art. 2 w związku z art. 20, art. 21, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 32, art. 64 ust. 1 i ust. 3, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji RP, którą zarejestrowano pod sygn. akt SK 3/14. Przedmiotem ww. skargi konstytucyjnej jest więc przepis prawa wprost stanowiący materialnoprawną podstawę decyzji wydanych w rozpoznawanej sprawie. Od oceny zgodności art. 139 ust. 1 u.g.h. z Konstytucją RP zależeć będzie zatem dokonana przez sąd administracyjny kontrola legalności decyzji wydanych w stosunku do Spółki. Sąd w związku z tym uznał, że w sprawie zaszła przesłanka z art. 125 § 1 P.p.s.a., gdyż wskazany w skardze konstytucyjnej przepis art. 139 ust. 1 u.g.h., którego zgodność z Konstytucją RP ma zbadać Trybunał Konstytucyjny, stanowił materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji organów podatkowych obu instancji. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zawiesił postępowanie w sprawie, do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt. SK 3/14.