III SA/Wa 1601/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-04-11

Skład orzekający: Radosław Teresiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł uzasadnione zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji dotyczące kosztów zastępstwa procesowego doradcy podatkowego?
Ratio decidendi
Zażalenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jest uzasadnione, ponieważ sąd pierwszej instancji błędnie zastosował przepisy dotyczące ustalenia kosztów zastępstwa procesowego doradcy podatkowego. Powinien był zastosować § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, który przewiduje niższą kwotę wynagrodzenia dla doradcy podatkowego w sprawach, gdzie przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczące kosztów zastępstwa procesowego. Sąd pierwszej instancji wyrokiem z dnia 29 stycznia 2018 r. uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach, zarzucając niewłaściwe zastosowanie przepisów dotyczących wynagrodzenia doradcy podatkowego.
Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 1601/17 i zasądzono od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz M.C. kwotę 757 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Radosław Teresiak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 1601/17 w sprawie ze skargi M.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika wraz z drugim wspólnikiem oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010 r. postanawia: 1. uchylić postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 1601/17 2. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz M.C. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi M.C. wyrokiem z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 1601/17 w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję oraz w pkt 2 zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz Skarżącego kwotę 2917 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 6 kwietnia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 powyższego wyroku. Sądowi pierwszej instancji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu w sprawie przepisów art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu - tekst jedn: Dz. U. Nr 31, poz. 153) w sytuacji, gdy zastosowanie powinien znaleźć przepis § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie jest uzasadnione. W myśl art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. Skarżący uiścił, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), opłatę wpisu stałego od skargi w wysokości 500 zł. W niniejszej sprawie Sąd natomiast błędnie przyjął za podstawę prawną ustalenia kosztów zastępstwa procesowego doradcy podatkowego art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu - tekst jedn: Dz. U. Nr 31, poz. 153) podczas gdy w sprawie powinien znaleźć zastosowanie § 3 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia, zgodnie z którym kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pozostałych sprawach (gdzie przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna) wynosi 240 zł. Dodać należy, iż zwrot obejmuje także wydatki w postaci opłaty skarbowej uiszczonej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1827 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 195 § 2 i art. 200 oraz art. 205 § 2 i art. 227 § 1 w zw z § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło