III SA/Wa 1607/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dominik Gajewski, po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A. W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. We wskazanej skardze oraz późniejszym piśmie z dnia 11 kwietnia 2017 r. Skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, wskazując w uzasadnieniu, że wykonanie tychże decyzji pozbawi ją środków utrzymania. Stąd też zdaniem Skarżącej zasadnym jest wstrzymanie wykonania tychże decyzji do czasu rozpatrzenia przez Sąd jej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się jednak do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości, więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania odmownej decyzji, np. decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, czy też decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Podobnie decyzja organu podatkowego stwierdzająca wygaśnięcie wcześniejszej decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn – a tego rodzaju decyzja została zaskarżona przez Skarżąca w niniejszej sprawie i objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania, nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiego rodzaju aktu administracyjnego na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. Ponadto wskazać w tym miejscu należy, że obowiązek taki może wynikać dopiero z kolejnej decyzji organu podatkowego ustalającej nową wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie znajdując również z tych samych przyczyn podstaw do wstrzymania wykonania poprzedzającej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji.