III SA/Wa 1612/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowych od osób prawnych za 2002r. postanawia - odrzucić skargę. - Pełnomocnik B. S., będący radcą prawnym wniósł skargę z 19 sierpnia 2009r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowych od osób prawnych za 2002r. W rejestrze dochodów budżetowych Sądu nie odnotowano do 24 września 2009r. uiszczenia wpisu stałego w wysokości 500 złotych od wyżej opisanej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: "P.p.s.a."), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322) orzekł o niezgodności z art. 221 P.p.s.a., a także z art. 2 Konstytucji RP § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), stanowiącego, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego opublikowano w Dzienniku Ustaw z 17 marca 2006r. i z tym dniem przestał obowiązywać ww. przepis rozporządzenia. Sąd wyjaśnia, że skoro przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowych od osób prawnych za 2002r., nie można jej traktować jako aktu kreującego należność pieniężną, bądź stwierdzającego jej istnienie. Okoliczności te ustalono w odrębnym postępowaniu. Przedmiotem sprawy niniejszej nie jest więc ustalenie należności pieniężnej, ale ustalenie istnienia przesłanek pozwalających na przypisanie na osobę trzecią odpowiedzialności za zobowiązania, które już ustalono. Z tych względów skarga na decyzję o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki podlega wpisowi stałemu w wysokości określonej na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 powołanego wyżej rozporządzenia. Skoro z rejestru dochodów budżetowych sądu wynika, że reprezentujący stronę skarżącą pełnomocnik, będący radcą prawnym przy wniesieniu skargi nie wpłacił należnego wpisu stałego, uznać należało, że w sprawie zachodzi przesłanka określona w art. 221 P.p.s.a. do odrzucenia skargi. Sąd, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 221 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.