III SA/Wa 1617/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Jerzy Płusa (spr.), Asesor WSA Hieronim Sęk, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi Z. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2006 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. określił Z. S.A. w W., zwanej dalej "Spółką", zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 42.659 zł, dokonał zwrotu kwoty podatku akcyzowego w wysokości 399 zł wraz z należnymi odsetkami od dnia 19 sierpnia 2005 r. oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 1.432 zł. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wskazał, że Spółka złożyła w dniu 9 czerwca 2004 r. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego na kwotę 42.714 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego automatów do gry oraz dokonała wpłaty podatku na konto Izby Celnej w W.. W dniu 16 lipca 2005 r. Spółka złożyła korektę powyższej deklaracji na kwotę 43.058 zł oraz dokonała dopłaty podatku w kwocie 344 zł, z tytułu poniesionych kosztów za transport na odcinku Holanda - Polska. W dniu 19 sierpnia 2005 r. Spółka złożyła kolejną korektę, w której wykazała kwotę podatku akcyzowego w wysokości 41.227 zł wyjaśniając, że w pierwotnej deklaracji oraz w korekcie z dnia 16 lipca 2005 r., do podstawy opodatkowania dodatkowo doliczyła kwotę należną z tytułu transportu wyrobów akcyzowych oraz zastosowała przy przeliczaniu EURO na równowartość wyrażoną w złotych, nieprawidłowy kurs waluty, tj. z dnia otrzymania wyrobów akcyzowych, zamiast kursu waluty z dnia wystawienia faktury. W związku z powyższym Spółka zwróciła się o zwrot nadpłaty w wysokości 1.831 zł. Do wniosku Spółka dołączyła kserokopię faktury nr [...] z dnia 3 czerwca 2004 r. wystawionej przez I. B.V. (sprzedającego) z siedzibą w H., kserokopię dokumentu CMR nr [...] oraz kserokopię faktury z dnia 8 czerwca 2004r. wystawionej z tytułu wykonania usługi transportowej przez przewoźnika polskiego na odcinku Holandia-Polska o wartość netto usługi 1.956 zł. Pismem z dnia 23 września 2005 r. organ podatkowy wezwał Spółkę do złożenia dowodu zapłaty za fakturę zakupu automatów do gry, z której wynikało, że oprócz należności za towar, w wartości faktury uwzględniono koszty frachtu w wysokości 1.750 EUR na odcinku USA-Holandia. Spółka w odpowiedzi na wezwanie przedłożyła dwie kserokopie "zlecenia polecenia wypłaty w obrocie dewizowym", zgodnie z którymi w dwóch ratach dokonano wpłat w łącznej kwocie 52.110,50 EUR. Organ podatkowy wyjaśnił, iż stosownie do art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "u.p.a.", podatnicy dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych niezharmonizowanych są obowiązani po dokonaniu przywozu na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego i dokonać zapłaty akcyzy w terminie 5 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, natomiast podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki w procencie, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.a., jest kwota, jaką nabywca jest zobowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego. Następnie organ podatkowy wskazał, że Spółka uiściła sprzedawcy kwotę wynikającą z faktury zakupu wraz z wyszczególnionymi kosztami frachtu. Oznacza to, zdaniem organu, że zapłata za fracht była warunkiem otrzymania towaru. Tak więc brak było podstaw do stwierdzenia nadpłaty i uznania, że Spółka nieprawidłowo wykazała w postawie opodatkowania wartość wynikającą za frachtu na odcinku USA- Holandia i w związku z tym, że w tym zakresie zapłaciła podatek nienależnie lub w wysokości wyższej od należnej. Naczelnik Urzędu Celnego zgodził się natomiast ze Spółką, iż nie należało uwzględnić w postawie opodatkowania, kosztów za usługę transportową na odcinku Holandia-Polska w wysokości 1.956 zł, ponieważ kwota ta nie jest należna sprzedawcy towaru oraz że należało zastosować kurs waluty właściwy z dnia wystawienia faktury. W związku z powyższym organ podatkowy naliczył podatek w następujący sposób: - kwota należna sprzedającemu - 52.110,50 EUR (w tym 50.360,50 EUR za automaty do gry i 1.750 EUR za fracht na odcinku USA-Holandia); - kurs waluty 1 EUR = 4,6513; - podstawa opodatkowania 242.381,57 zł, po zaokrągleniu 242.382,00 zł; - stawka podatku - 17,6%; - podatek akcyzowy 42.659,23 zł, po zaokrągleniu 42.659,00 zł. Określając zobowiązanie w podatku akcyzowym w powyższej wysokości organ podatkowy dokonał zwrotu podatku w kwocie 399 zł z tytułu zastosowania nieprawidłowego kursu walut i doliczenia do podstawy opodatkowania kosztów transportu na odcinku Holandia-Polska oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 1.432 zł z tytułu uwzględnienia w podstawie opodatkowania kosztów frachtu na odcinku USA - Holandia. W odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Spółka wniosła o uchylenie decyzji w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego w kwocie 1.432 zł i orzeczenie co do istoty w tym zakresie lub uchylenie decyzji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.p.a. w związku z art. 2 pkt 11 i art. 2 pkt 1 tej ustawy oraz naruszenie art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.a. polegające na błędnej interpretacji wyżej wymienionych przepisów, poprzez przyjęcie, iż opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlegają usługi, a nadto naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i przyjęcie przez to błędnego wniosku, iż zakup przez Spółkę automatów do gry uwarunkowany był zakupem i zapłatą za usługę w postaci frachtu. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że istotą sporu w sprawie jest ustalenie prawidłowej podstawy opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego automatów do gry. Według Spółki, podstawę opodatkowania powinna stanowić jedynie wartość samych automatów do gry, z wyłączeniem kosztów frachtu wykazanych w fakturze z dnia 3 czerwca 2004 r., natomiast w ocenie organu podatkowego, do podstawy opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wlicza się zarówno cenę wyrobu akcyzowego jak również kwotę, jaką nabywca był zobowiązany zapłacić z tytułu frachtu wyrobów na odcinku USA-Holandia. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 u.p.a., opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe oraz dostawa wewnątrzwspólnotowa. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.a., podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego. Podstawą opodatkowania jest więc wartość transakcji zadeklarowana przez podatnika, wynikająca z uzgodnień z kontrahentem zagranicznym. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie w toku postępowania dowodowego, za dokumenty umożliwiające ustalenie w sposób jednoznaczny podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym zakupionych w Holandii automatów do gry, przyjęto nadesłaną przez Spółkę kserokopię faktury dnia 3 czerwca 2004 r. wystawionej przez I. B.V. (sprzedającego) z siedzibą w H., kserokopię dokumentu CMR oraz kserokopię zlecenia polecenia wypłaty w obrocie dewizowym. W przedmiotowej sprawie ceną faktycznie zapłaconą przez Spółkę była cena wyrobów akcyzowych wraz z kosztami frachtu na odcinku USA-Holandia, którą musiał opłacić kupujący, jako warunek sprzedaży przedmiotowych wyrobów akcyzowych. Koszty te zostały uiszczone bezpośrednio sprzedawcy. W fakturze z dnia 3 czerwca 2004 r. jako warunek dostawy wymieniono "Ex Works", czyli "z zakładu" tj. w niniejszej sprawie - H. Holandia. Zgodnie z Incoterms 2000 (Oficjalne reguły Międzynarodowej Izby Handlowej do interpretacji terminów handlowych), termin "z zakładu" oznacza, że sprzedający wykonuje dostawę, kiedy stawia towar do dyspozycji kupującego na swoim terenie lub innym wymienionym z nazwy miejscu (bez dokonania odprawy celnej w eksporcie i bez załadunku na odbierający pojazd). Kupujący musi ponieść wszelkie koszty i ryzyko związane z odbiorem towaru z terenu sprzedającego. Z przedłożonej faktury wynika, że sprzedający stawia do dyspozycji kupującego towar w H. w Holandii i jednocześnie obciąża go kosztami za frachtu na odcinku USA-Holandia. Organ odwoławczy podkreślił, że koszty za usługę transportową w relacji Holandia-Polska nie zostały włączone do podstawy opodatkowania. W niniejszej sprawie zatem całkowita kwota, jaką nabywca był zobowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego, obejmowała zarówno cenę wyrobów akcyzowych jak i wyszczególnione na fakturze koszty za fracht na odcinku USA-Holandia i zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.a. jest to kwota stanowiąca podstawę opodatkowania. Jeżeli bowiem Spółka zakupiła automaty do gry od podmiotu holenderskiego, który sprowadził je ze Stanów Zjednoczonych, powinna liczyć się z tym, że do ceny wyrobów obowiązującej w nabyciu wewnątrzwspólnotowym zostanie doliczony koszt transportu na odcinku USA-Holandia. W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji. Zaskarżonemu orzeczeniu Spółka zarzuciła naruszenie art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 pkt 1 u.p.a. polegające na błędnej interpretacji tych przepisów przez przyjęcie, iż opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają świadczenia inne niż wyroby akcyzowe, w tym usługi. Nadto Spółka zarzuciła naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i przyjęcie przez to błędnego wniosku, iż zakup przez Spółkę automatów do gry uwarunkowany był zakupem i zapłatą za usługę w postaci frachtu. Uzasadniając pierwszy z zarzutów Spółka wskazała, że opodatkowaniu podatkiem akcyzowym - zgodnie z art. 4 ust. l pkt 5 u.p.a. podlega czynność nabycia wewnątrzwspólnotowego pod warunkiem, że jej przedmiotem są wyroby akcyzowe. Przepis art. 2 pkt. 1 u.p.a. stanowi, że wyrobami akcyzowymi są wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1 do ustawy. Pod pozycją 62 przywołanego załącznika znajduje się "wyposażenie specjalistyczne obiektów działalności rozrywkowej osobno niewymienione: rulety wraz ze stołami do rulety, stoły do gry w karty, automaty hazardowe, maszyny i urządzenia losujące, elektroniczne maszyny i urządzenia do gry" bez względu na kod CN. Zgodnie z przywołanymi na wstępie skargi przepisami, tj. art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 pkt 1 u.p.a., zdaniem Spółki, do podstawy opodatkowania zaliczyć można wyłącznie należność za wyroby akcyzowe sensu stricto, deklarowaną przy wyliczeniu akcyzy. Gdyby bowiem ustawodawca chciał rozszerzyć zapis ustawowy celem objęcia innych elementów, jakie mogłyby być zaliczone do podstawy opodatkowania, to przepis powinien brzmieć podobnie jak w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej (art. 10 ust. l pkt 3 u.p.a.), czyli byłaby to "kwota jaką nabywca jest obowiązany zapłacić z tytułu nabycia wyrobów akcyzowych". Spółka podniosła nadto, że usługa, niezależnie jaka, nie stanowi wyrobu akcyzowego. Nie ma znaczenia przy tym fakt, iż należność za jej wykonanie została uiszczona na rzecz sprzedającego. Stwierdzenie organu odwoławczego, iż podstawą opodatkowania jest "wartość transakcji zadeklarowanej przez podatnika" stanowi w ocenie Spółki niedopuszczalną - w przypadku przepisów podatkowych - interpretację rozszerzającą. Faktura wystawiona w związku z nabyciem automatów zawiera wyraźnie wyodrębnione pozycje nabywanych towarów, stanowiących wyroby akcyzowe i dodatkowych świadczeń - usługi frachtu. Podążając za tokiem rozumowania organu, w przypadku umieszczenia w tym dokumencie obok wyrobów akcyzowych także innych towarów lub usług też należałoby uznać, iż ze względu, że jest to jedna transakcja (z uwagi na jedną fakturę) podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej Spółka podniosła, że z dokumentów, jakie znajdują się w jej posiadaniu, nie wynika w żaden sposób, iż zakup usług frachtu stanowił warunek otrzymania automatów do gry. Zbywca w sytuacji świadczenia usługi frachtu do momentu dostarczenia towarów do nabywcy ponosi odpowiedzialność z tytułu jakiegokolwiek ich uszkodzenia. Cena usługi, w przypadku świadczenia jej przez sprzedawcę, który oferuje ją razem w pakiecie z innymi sprzedawanymi przez siebie świadczeniami, jest niższa. Wyłącznie powyższe przesłanki były powodem zakupu frachtu przez Spółkę. Organ podatkowy nie wskazał, jakie dowody stanowiły o przyjęciu, iż zakup usługi frachtu był warunkiem otrzymania towaru. Powoływanie przez organ podatkowy reguły "ex Works" według Incoterms, zastosowanej przy dokonanym nabyciu nie stanowi, w ocenie Spółki, przesłanki rozstrzygającej o podstawie opodatkowania w podatku akcyzowym. Międzynarodowe reguły handlu służą bowiem określeniu zasadniczych czynności związanych z handlem w obrocie międzynarodowym, w żaden sposób nie mogą być więc one wykorzystywane do ustalania podstawy opodatkowania akcyzą. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Spór w rozpatrywanej sprawie zrodził się na tle sposobu zastosowania przez organy podatkowe art. 10 ust. 1 pkt 2 u.p.a. w odniesieniu do istniejącego w tej sprawie stanu faktycznego, którego najistotniejszym elementem jest dokonane przez Spółkę nabycie wewnątrzwspólnotowe automatów do gry. Niesporne jest przy tym, iż automaty te są wyrobami akcyzowymi wymienionymi w załączniku nr 1 do ustawy, podlegającymi akcyzie liczonej według procentowej stawki podatkowej. Stosownie do powyższego przepisu, podstawą opodatkowania w przypadku wyrażenia stawki akcyzy w procencie podstawy opodatkowania jest kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego. Natomiast w myśl art. 2 pkt 11 u.p.a., nabycie wewnątrzwspólnotowe oznacza przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. W rozpatrywanej sprawie Spółka dokonała takiego właśnie nabycia wewnątrzwspólnotowego zakupując towary (automaty do gry) od podmiotu mającego siedzibę w Holandii i sprowadzając (przemieszczając) je do kraju. Fakt, iż była to transakcja wewnątrzwspólnotowa potwierdzają także załączone do sprawy dokumenty, w tym zwłaszcza faktura, z której wynika, co podkreślają organy podatkowe, iż zakup towarów (ich nabycie) przez Spółkę nastąpił według formuły "Ex Works" - H., Holandia. Zgodnie z powszechnie przyjętymi i stosowanymi w handlu międzynarodowym oficjalnymi międzynarodowymi regułami handlu - "Incoterms", zalecanymi i publikowanymi przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC), formuła "Ex Works" - "od zakładu" oznacza, że sprzedający wykonuje dostawę, kiedy stawia towar do dyspozycji kupującego na swoim terenie lub w innym wymienionym z nazwy miejscu. Oczywiście rację ma Spółka, iż reguły "Incoterms" nie mogą stanowić elementu rozstrzygającego przy ustalaniu podstawy opodatkowania w podatku akcyzowym, ta bowiem kwestia regulowana jest przepisami u.p.a. Jednakże w rozpatrywanej sprawie służyły one jedynie potwierdzeniu, o czym była już mowa, iż chodzi tu o transakcję wewnątrzwspólnotową oraz wyjaśnieniu charakteru tej transakcji i dokonywanych w jej ramach płatności. Należy przy tym zwrócić uwagę, iż innym istotnym elementem stanu faktycznego - wiążącym się bezpośrednio z istotą sporu, a więc kwestią wliczenia do podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym tej pozycji wymienionej w fakturze otrzymanej przez Spółkę, która została określona jako cena frachtu USA-Holandia - było to, iż przedmiotem dokonanego przez Spółkę nabycia wewnątrzwspólnotowego były towary wyprodukowane w Stanach Zjednoczonych i uprzednio stamtąd sprowadzone na terytorium Wspólnoty Europejskiej przez inny podmiot - jak należy przyjąć, przez podmiot, od którego Spółka nabyła następnie te towary. Jeżeli więc Spółka nabyła te towary w obrocie wewnątrzwspólnotowym (w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego) i miejscem ich odbioru była określona w fakturze miejscowość w Holandii, to jak słusznie wskazał organ odwoławczy, ściśle rzecz biorąc Spółka nie mogła w ramach tej transakcji zakupić świadczenia w postaci usługi frachtu na odcinku USA-Holandia, nie mogła więc również, jak twierdzi w skardze, dokonać wyboru nabycia tej usługi od innego podmiotu, a w każdym razie w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Uznać zatem należy, iż w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego Spółka nabyła od swojego holenderskiego kontrahenta jedynie towary (wyroby akcyzowe) nie zaś usługę frachtu, zaś wykazana w fakturze kwota odnosząca się do frachtu w istocie rzeczy stanowi element ceny sprzedaży wskazanych w tej fakturze towarów. Konstatacji tej nie zmienia wyszczególnienie przez wystawcę faktury (sprzedawcę towarów) odrębnej od wymienionych w niej towarów, pozycji z przyporządkowaną do niej kwotą, określonej jako "fracht USA-Holandia". Równie dobrze ta wyodrębniona kwota mogłaby zostać wliczona bezpośrednio do ceny towarów. Jeżeli jednak z jakichkolwiek względów wystawca faktury osobno wykazał w niej "koszty frachtu" towarów, to nie może to wpływać na wysokość podstawy opodatkowania. Tę bowiem kwestię określają przepisy o charakterze publicznoprawnym. Istotny jest zatem rzeczywisty charakter wydatkowanej kwoty, a nie ustalony pomiędzy stronami transakcji, czy też zastosowany jednostronnie przez sprzedającego sposób "rozpisania" w fakturze kwoty, którą nabywca towarów jest zobowiązany uiścić na rzecz ich zbywcy. Jak słusznie wskazuje również organ odwoławczy, Spółka zakupując towary w Holandii powinna liczyć się z tym, że do ceny towarów obowiązującej w nabyciu wewnątrzwspólnotowym zostanie doliczony przez zbywcę, poniesiony przez niego koszt transportu tych towarów na odcinku USA-Holandia. Innymi słowy, iż cena nabywanych przez nią towarów musi uwzględniać poniesione uprzednio przez sprzedającego koszty sprowadzenia tych towarów na terytorium Wspólnoty Europejskiej. W sensie ekonomicznym stanowi to zatem wkalkulowanie przez sprzedawcę w cenę sprzedawanego towaru, uprzednio poniesionych przez niego kosztów związanych z jego nabyciem i dostarczeniem do miejsca sprzedaży. Natomiast w sensie prawnym, na gruncie przepisów u.p.a., oznacza to, iż kwota uwidoczniona na fakturze i znajdująca potwierdzenie w dokumentach płatniczych, stanowiła kwotę, którą Spółka była obowiązana zapłacić za towary (wyroby akcyzowe), czyli tak jak przyjęły to organy podatkowe. Tym samym zarzut dotyczący błędnego ustalenia podstawy opodatkowania i naruszenia przez organy podatkowe wskazywanych przez Spółkę w tym zakresie przepisów u.p.a. - jest nieuzasadniony. Tylko ubocznie można dodać, iż gdyby Spółka zdecydowała się na przeprowadzenie transakcji kupna automatów do gry w innej formule, np. za pośrednictwem podmiotu z siedzibą we Wspólnocie Europejskiej na warunkach "Ex Works" - miejscowość w Stanach Zjednoczonych, czy też bezpośrednio od producenta tych towarów, to wówczas istotnie mogłaby dokonać zakupu usługi frachtu na odcinku Stany Zjednoczone-Wspólnota Europejska u wybranego przez siebie podmiotu, realizującego takie usługi, ale również byłaby zobowiązana wliczyć do podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym opłatę za fracht ze Stanów Zjednoczonych, tyle tylko, iż w takim przypadku w oparciu o przepisy regulujące podstawę opodatkowania w imporcie towarów, tj. art. 10 ust. 1 pkt 4 i ust. 8 u.p.a. W ocenie Sądu, niezasadny jest także podnoszony przez Spółkę zarzut naruszenia przez organy podatkowe art. 122 Ordynacji podatkowej, ponieważ zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci przedłożonych przez Spółkę dokumentów (handlowych i finansowych) dotyczących nabycia wyrobów akcyzowych, stanowił wystarczającą podstawę do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy i poczynienia przez te organy wniosków, których zasadność Sąd podziela i które legły u podstaw rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm. ) orzekł jak w sentencji.