III SA/Wa 1624/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego I. P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2013. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz radcy prawnego I. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 73,80 zł (słownie: siedemdziesiąt trzy złote 80/100), w tym: tytułem opłaty – kwotę 60 zł (słownie: sześćdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 13,80 zł (słownie: trzynaście złotych 80/100) - Postanowieniem z 24 lipca 2013 r. przyznano skarżącemu – K.G. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego. Pismem z 9 sierpnia 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła radcę prawnego I. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 23 sierpnia 2013 r. pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy. Z kolei pismem z 30 września 2013 r. uzupełniła skargę oraz wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot wydatków. Oświadczyła, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Na rozprawie w dniu 28 stycznia 2014 r. pełnomocnik podtrzymała skargę. Wyrokiem z 28 stycznia 2014 r. Sąd oddalił wniesioną skargę. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - " P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentowała skarżącego przed Sądem I instancji. Dlatego też, wynagrodzenie dla pełnomocnika należało obliczyć na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013, poz. 490 ze zm.), w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy. W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 245 zł, zatem, zgodnie z § 6 pkt 1, stawkę należało określić na kwotę 60 zł, powiększoną stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23%. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.