III SA/Wa 1629/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 9/10/2015 r po rozpoznaniu wniosku adw. P.M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi E.R. , opiekuna prawnego M. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] /7/2013 r Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od spadków i darowizn postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego – dla adw. P.M. - kwotę 240,- zł (dwieście czterdzieści) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 55,20,- zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy); łącznie kwotę 295,20,- zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) Sąd ustanowił dla E.R. , opiekuna prawnego Mi. R. , m.in., adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. , pismem z 6/11/2013 r., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczyła adw. P.M.. Pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy, doprowadzi do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, brał udział w rozprawie poprzez substytuta (por protokół z rozprawy). Złożył też wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconych pomocy prawnej i złożył oświadczenie, ze nie zostały one uiszczone ani w całości, ani w części. Starania pełnomocnika z urzędu znalazły wyraz w uwzględnieniu skargi. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). O udzieleniu pomocy prawnej w sprawie referendarz sądowy wnioskuje z udziału w postępowaniu pełnomocnika z urzędu, co zostało wyrażone także w protokole z rozprawy oraz uwidocznione kwitami zapoznania się z aktami sprawy w Czytelni. Wynika to też z pisma pełnomocnika z o przywrócenie terminu, jak i – z argumentacji Sądu użytej w wyroku uwzględniającym skargę, a wykraczającej poza "normalny" sposób argumentacji w sprawach o umorzenie zaległości podatkowej. Tym samym należało uznać, że brak jest oznak, by stronie nie została udzielona pomoc prawna. Tym samym uznał, że gwarancje dostępu strony do Sądu, znajdującej się w niekorzystnej sytuacji materialnej, zostały zachowane. W sprawie nie występuje wartość przedmiotu zaskarżenia, ponieważ przed sądem badane jest rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej (brak wartości przedmiotu zaskarżenia). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r, poz. 461 ze zm), stawki minimalne wynoszą w "innych sprawach" – 240 zł. Zarazem brak jest podstaw do podwyższenia wynagrodzenia (§19 pkt 1 i 2 rozporządzenia...), ponieważ, chociaż w sprawie występowały kwestie wpadkowe (przywrócenie terminu, zawieszenie postępowania), to udział pełnomocnika ograniczył się, w istocie, tylko do niezbędnego działania w zakresie przywrócenia terminu, czynności jednokrotnego zapoznania się z aktami sprawy (18/11/2013 r) i udziału – ale aplikanta jeno – w rozprawie. Wartość czynności podjętych, biorąc pod uwagę wysokość średniego wynagrodzenia w Polsce za ustawowo określony czas pracy, jak też średni czas i nakład pracy w sprawach o umorzenie zaległości – nie uwzględniając nawet sytuacji na rynku pracy profesjonalnych pełnomocników - nie przekracza wartości przyznanego wynagrodzenia. Podatek od towarów i usług należny od przyjętej kwoty wynagrodzenia wynosi 55 zł i 20 groszy. Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.