III SA/Wa 1634/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, , po rozpoznaniu w dniu 5 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku C. Sp. z o.o. z siedzibą w P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych C. Sp. z o.o z siedzibą w P. – dalej "Spółka", wniosła do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazała, że z uwagi na trudności finansowe nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi. Podniosła, że złożyła do Sądu sześć spraw w których został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, w związku z tym Skarżąca zobowiązana jest do uregulowania kwoty 473.554,00 zł. Spółka oświadczyła, że Komornik dokonał zajęcia rachunku bankowego, na którym znajdowały się środki w kwocie [...] zł. Spółka podniosła, że uregulowanie zobowiązania spowoduje pogłębienie jej i tak już złej kondycji finansowej. W oświadczeniu o majątku i dochodach Spółka wskazała kapitał zakładowy w wysokości [...] zł, wyjaśniła również, że posiada środki trwałe o wartości 368.000,00 zł., za rok 2010 wykazała stratę w wysokości 85.792,68 zł. wykazała, że na rachunku bankowym zgromadziła kwotę w 9.000,00 zł. Wykonując wezwanie referendarza sądowego WSA w Warszawie Spółka nadesłała wyciągi za rachunków bankowych oraz bilans spółki oraz rachunki zysków i strat za 2009 r., 2010 r. i pierwsze półrocze 2011 r., a także zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu poniesionej straty przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. CIT-8. Skarżąca przedłożyła również informację, iż nie posiada udziałów w innych podmiotach. Postanowieniem z 19 sierpnia 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu zaś 1 września 2011 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw Spółki od w/w postanowienia. W sprzeciwie Spółka podniosła, że posiadanie należności krótkoterminowych oraz aktywów obrotowych nie uzasadnia twierdzenia o dobrej kondycji finansowej Spółki, bowiem ma ona niskie dochody. A ponadto Komornik dokonał zajęcia rachunku bankowego Spółki, na którym znajdowały się środki w wysokości 9.000 zł, co spowodowało całkowitą niemożność korzystania z nich. W związku z powyższym zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a.") w/w postanowienie referendarza straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej znaczący uszczerbek w środkach finansowych. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym przysługuje gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Stosownie do treści art. 245 § 3 tej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego (...). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, a także wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowi wpis od skargi w sześciu złożonych przez Spółkę do Sądu sprawach w łącznej wysokości 9.574,00 zł oraz stan faktyczny sprawy, Sąd stwierdza, iż w sprawie brak jest podstaw dla pozytywnego załatwienia wniosku Spółki. Wskazać, trzeba, że Spółka prowadzi cały czas działalność gospodarczą i uzyskuje przychody. Ponadto z przedstawionego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu poniesionej straty przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych PIT-8 wynika, że w 2010 r. Spółka osiągnęła przychód w wysokości 1.447.531,01 zł. dochód natomiast wyniósł 9.879,51 zł. Jednocześnie z bilansu sporządzonego 31 maja 2011 r. wynika, że Spółka posiadała należności krótkoterminowe w wysokości [...] zł, a także aktywa obrotowe w kwocie [...] zł (głównie w towarach). Z bilansu wynika również, że Skarżąca posiada krótkoterminowe aktywa finansowe w kwocie 64.919,12 zł. Za uwzględnieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy i trudnej sytuacji finansowej Spółki nie przemawia także okoliczność, że osiągnęła ona dochód jedynie w wysokości 9879,51 zł. Niewielki dochód wynika z tego, że koszty uzyskania przychodu są niewiele niższe niż sam przychód, co nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Niski dochód nie oznacza również utraty płynności finansowej i nie stanowi o złej kondycji finansowej Spółki. Pomimo faktu zajęcia przez Komornika rachunku bankowego Spółki trudno uznać, aby zapłata kosztów sądowych była niemożliwa. Jak wskazano wyżej Spółka posiada bowiem między innymi należności krótkoterminowe, dzięki którym będzie miała możliwość poniesienia kosztów postępowania sądowego w sześciu sprawach, które toczą się ze jej skarg. Podkreślić należy, że obowiązek spłaty zobowiązań wynikających z zaskarżonych decyzji, nie wyklucza partycypowania Spółki w kosztach postępowania. Koszty sądowe jako należności budżetu państwa należy uiszczać na równi z innymi koniecznymi wydatkami obciążającymi Spółkę, a warunkiem przyznania stronie prawa pomocy w zakresie częściowym jest wykazanie przez skarżącą, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Na marginesie należy wskazać, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama przez się uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 260 w związku z art. 246 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.