III SA/Wa 1634/16

Dnia 7 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na czynność egzekucyjną Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. w postaci zajęcia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę R. K. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie pismem z dnia 12 kwietnia 2016 r. skargę na czynność organu egzekucyjnego, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. w postaci zajęcia nieruchomości położonej w miejscowości R. . Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. w piśmie z dnia 13 maja 2016 r. stanowiącym odpowiedź na powyższą skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z § 2 tego artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zakres tej kontroli został określony w art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267 z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Zauważyć w tym miejscu należy, że w rozpoznawanej sprawie Skarżący złożył skargę na czynność organu egzekucyjnego niepodlegającą kontroli sądowej, albowiem nie należy ona do żadnej z trzech kategorii wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarżącemu przysługiwało natomiast, zgodnie z pouczeniem zawartym w piśmie z dnia 23 marca 2016 r. stanowiącym zajęcie nieruchomości (akta administracyjne – k. 189v), prawo do wniesienia skargi do organu nadzoru, w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej. Stanowi o tym przepis art. 54 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016r., poz. 599). Natomiast prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługiwałoby Skarżącemu, zgodnie z cytowanym powyżej przepisem art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., w odniesieniu do postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Biorąc powyższe pod uwagę uznać zatem należy, że wniesiona przez Skarżącego skarga, jako wykraczająca poza zakres kognicji sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna. Z powodu zaś niedopuszczalności skargi, niedopuszczalne jest też badanie merytoryczne zarzutów w niej podniesionych. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.