III SA/Wa 1635/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – M. K. złożyła wniosek z 19 listopada 2009 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez nią do tut. Sądu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2009 r. odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych w kwocie 67.896 zł z tytułu podatku od spadków i darowizn. Wyjaśniła, że 23 października 2009 r. do zaskarżonej decyzji wystawiony został tytuł wykonawczy nr [...], skierowany do egzekucji [...] listopada 2009 r. Natomiast [...] listopada 2009 r. wystawiono zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia Skarżącej oraz o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Zdaniem Skarżącej zajęcie powyższych środków może spowodować trudne do odwrócenia skutki i wyrządzić znaczną szkodę. Jedynym źródłem jej utrzymania jest zajęte wynagrodzenie ze stosunku pracy w kwocie 1.808,10 zł netto. Kwota ta wystarcza jedynie na pokrycie bieżących wydatków na mieszkanie, wyżywienie i innych wydatków związanych z utrzymaniem, których wyliczenie Skarżąca załączyła. Podniosła, że wszczęcie egzekucji pozbawiło ją środków koniecznych do utrzymania, a przy tym nie przyczyni się do spłaty należności, ponieważ brak środków na utrzymanie w znaczącym stopniu utrudni jej egzystencję, a brak płynności finansowej zmusi do podjęcia próby zaciągnięcia kredytów i pożyczek, które w późniejszym okresie mogą znacząco przewyższać możliwości finansowe Skarżącej i pociągnąć za sobą trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Skarżącej ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, ponieważ czyni ona wszystko, aby kwota zaległości podatkowej, po zweryfikowaniu decyzji w wyniku przeprowadzonego postępowania sądowego, była możliwa do spłacenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (por. zdanie 3 art. 61 § 3 p.p.s.a.). Jednakże nie każdy akt organu administracji ma charakter wykonalny. W szczególności zaś nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Taki właśnie charakter ma decyzja zaskarżona w niniejszej sprawie, której dotyczy wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji. Utrzymuje ona w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą umorzenia obciążających Skarżącą zaległości podatkowych. Ponieważ decyzja odmowna nie nakłada na jej adresata (Skarżącą) żadnych obowiązków, nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej, wszczęcie której Skarżąca uznała za powodującą niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić należy, że załączony przez Skarżącą tytuł wykonawczy nie służy realizacji zaskarżonej decyzji, ani też poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Jednoznacznie wynika to z treści tego tytułu, gdzie w pozycji 30 wskazano orzeczenie o innym numerze i z innej daty. Z akt sprawy wynika przy tym, że jest numer decyzji ustalającej wysokość podatku (k. 6 akt podatkowych). Właśnie tego rodzaju decyzje są egzekwowane w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jednakże ustalenie samej wysokości podatku nie jest przedmiotem niniejszej sprawy. Skoro zaskarżona w sprawie decyzja, dotycząca ulgi w postaci umorzenia zaległości, nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.