III SA/Wa 1640/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Gurba, , po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie: określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty 2015 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty 2015 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika. Pismem nadanym w placówce pocztowej 26 marca 2018 r. pełnomocnik Skarżącego adwokat J.G. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie. Wskazał, że 27 grudnia 2017 r. tj. po siedmiu dniach od ogłoszenia orzeczenia, pełnomocnik sporządził i wniósł wniosek o uzasadnienie przedmiotowego orzeczenia. Wniosek został prawidłowo opłacony oraz nadany, jednakże wskazano sygnaturę innej sprawy, toczącej się przed tutejszym Sądem, ze skargi tego samego Skarżącego na ten sam organ. Pełnomocnik 19 marca 2018 r. posiadł informację, że dokonał omyłkowego wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie, w której nie wyznaczono nawet terminu posiedzenia sądowego. Zaszła zatem oczywista omyłka we wskazaniu sygnatury sprawy, której wniosek miał rzeczywiście dotyczyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) – dalej powoływana jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jednocześnie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie. Termin do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku w niniejszej sprawie upłynął 27 grudnia 2017 r. Natomiast za termin, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu należy przyjąć datę doręczenia pełnomocnikowi Skarżącego postanowienia z 21 lutego 2018 r. o odmowie sporządzenia wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1243/17, tj. 19 marca 2018 r. Uznać zatem należało, że Skarżący spełnił przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i § 4 P.p.s.a. W ocenie Sądu, nie została natomiast spełniona przesłanka braku winy w uchybieniu czynności, wynikająca z § 2 cytowanego przepisu. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, warunkiem przywrócenia terminu jest brak jego winy, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dla uznania winy profesjonalnego pełnomocnika wystarczy jednak nawet lekkie niedbalstwo z jego strony. O rozumianym w ten sposób niedbalstwie pełnomocnika w szczególności świadczy niewłaściwe zorganizowanie obsługującego go biura, w tym wadliwe przeprowadzenie technicznej czynności wysyłki pisma przez zatrudniony przez niego i podległy mu personel. Odnosi się to także do wysłania korespondencji do innej sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż Skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, a zatem nie spełnił przesłanki wynikającej z art. 87 § 2 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.