III SA/Wa 1648/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w zakresie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia umorzyć postępowanie sądowe Skarżąca E. D. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] marca 2011 r. w przedmiocie uchylenia decyzji Prezydenta [...]. W. z [...] grudnia 2010 r. określającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Pismem z 14 lipca 2011 r. Skarżąca cofnęła skargę na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powołanego przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie, by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek strony skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawach wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W związku z tym, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a. zasadne było umorzenie postępowania sądowego. Mając powyższe na względzie Sąd postanowił jak w sentencji