III SA/Wa 1651/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V.z siedzibą w E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia[...] marca 2011r. nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2005 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w punkcie 3 sentencji wyroku z dnia 19 marca 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 1651/11) w ten sposób, że zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz V, z siedzibą w E,kwotę określoną słownie "siedemset pięćdziesiąt złotych" zastąpić sformułowaniem "siedemset pięćdziesiąt siedem złotych". Wyrokiem z 19 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze [...] marca 2011 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] października 2010 r. W punkcie 3 sentencji tego wyroku Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki kwotę 757 zł. Opisując tę kwotę słownie Sąd użył wyrazów "siedemset pięćdziesiąt złotych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 tej ustawy sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W punkcie 3 sentencji wydanego w niniejszej sprawie wyroku błędnie bowiem słownie określono kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącej spółki tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Kwota jaką Sąd zasądził na rzecz skarżącej spółki określona cyfrowo wynosiła 757 zł. Kwota ta odpowiada wysokości kosztów sądowych jakie w niniejszej sprawie należało zasądzić od organu tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W tej sytuacji prawidłowe słowne określenie powyższej kwoty winno brzmieć "siedemset pięćdziesiąt siedem złotych". W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy procesowej orzekł jak w sentencji.