III SA/Wa 1654/25

Dnia 30 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za listopad 2019 r. postanawia odrzucić skargę K. P. (dalej jako "Skarżący") pismem z dnia 23 czerwca 2025 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2025 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób fizycznych za listopad 2019 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2025 r. Skarżący został wezwany pismem z dnia 23 lipca 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu pouczono, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie, wnioskiem z dnia 11 sierpnia 2025 r. złożonym na formularzu PPF zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 7 października 2025 r. wydanym pod sygn. akt III SPP/Wa 289/25 odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu wniesionego sprzeciwu, postanowieniem z 27 listopada 2025 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego z 7 października 2025 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 11 grudnia 2025 r. Skarżący został wezwany pismem z 12 grudnia 2025 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 22 lipca 2025 r. wzywającego do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres korespondencyjny Skarżącego wskazany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata w dniu 18 grudnia 2025 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 30 grudnia 2025 r. Z uwagi na nieodebranie przesyłki, zwrócono ją do Sądu 5 stycznia 2026 r. Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 26 stycznia 2026 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. W myśl art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Z kolei art. 73 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, czyli z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Z treści art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony faktu prawotwórczego, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Ponadto zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi była awizowana dwukrotnie. Skarżący przesyłki nie odebrał, a zatem należało ją uznać za doręczoną z ostatnim dniem czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, tj. z dniem 1 stycznia 2026 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 2 stycznia 2026 r. i upłynął z dniem 8 stycznia 2026 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Oznacza to, że do 8 stycznia 2026 r. Skarżący powinien uiścić wymagany wpis sądowy od skargi. Zauważyć należy, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do 26 stycznia 2026 r. nie odnotowano wpłaty wpisu sądowego, należało uznać, że Skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.