III SA/Wa 1660/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Owsiak, , po rozpoznaniu w dniu 11 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: odrzucić skargę M.L. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 6 lipca 2019 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono Skarżącemu 31 lipca 2018 r. W dniu 7 sierpnia 2018 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 19 września 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskutek wniesionego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 listopada 2018 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W dalszej kolejności, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 26 kwietnia 2019 r., wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 6 lipca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 14 maja 2019 r. Pismem z dnia 21 maja 2019 r. Skarżący ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Straszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 17 lipca 2019 r. odmówił zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 6 listopada 2018 r. W wyniku wniesionego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Wobec prawomocnego zakończenia postępowania o zmianę postanowienia w zakresie prawa pomocy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 września 2019 r. ponownie wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 6 lipca 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 24 września 2019 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał wraz z dniem 1 października 2019 r. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 9 października 2019 r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu. W dniu 1 października 2019 r. Skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w wezwaniu tym wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnego wpisu będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął, a na jego bieg nie miało wpływu złożenie przez Skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podnieść należy, że prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, lex nr 81387 oraz postanowienie NSA z 10 lipca 2014 r., II OZ 667/14 – wszystkie powołane orzeczenie sądów administracyjnych dostępne pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10, postanowienie NSA z 8 stycznia 2014 r., II GZ 761/13, postanowienie NSA z 11 kwietnia 2013 r., I OSK 536/13). Odmienne postępowanie sądu może prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu (por. postanowienie NSA z 24 lipca 2018 r., I FZ 139/18). W przedmiotowej sprawie, wobec prawomocnego postanowienia o odmowie zwolnienia Skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i ponownego wezwania do uiszczenia wpisu, Skarżący zobligowany był do uiszczenia należnej opłaty. Wystąpienie przez Skarżącego z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, nie zwolniło go od skutków niezastosowania się do tego wezwania. W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.