III SA/Wa 1663/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska Krupa, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Pismem z 2 czerwca 2010 r. M. M. (zwany dalej "Skarżącym"), reprezentowany przez radcę prawnego T. K., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Na podstawie zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 8 lipca 2010 r. pismem z 13 lipca 2010 r. Skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wezwanie zawierało pouczenie o obowiązku uwierzytelniania kopii dokumentów zgodnie z treścią art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym po dniu 1 stycznia 2010 r., na skutek nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 23 października 2009 r., o zmianie ustaw w zakresie uwierzytelniania dokumentów (Dz. U. z dnia 21 grudnia 2009 r.), który wskazuje, że radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu. Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego 16 lipca 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru K 25). W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik Skarżącej przy piśmie z 20 lipca 2010 r. przesłał pełnomocnictwo upoważniające radcę prawnego T. K. do reprezentowania Skarżącego w sprawach podatkowych związanych z nabyciem spadku po zmarłej J. M. Następnie pismem z 26 lipca 2010 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Do pisma zostało Sygn. akt III SA/Wa 1663/10 załączone oświadczenie Skarżącego, że pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu T. K. upoważnia go do działania w imieniu Skarżącego we wszystkich postępowaniach i instancjach, a także przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie do pisma zostało dołączone pełnomocnictwo upoważniające radcę prawnego T. K. do reprezentowania Skarżącego w sprawach podatkowych, w tym przed sądem administracyjnym, związanych z nabyciem spadku po zmarłej J. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podjęcie w postępowaniu sądowoadministracyjnym czynności po upływie terminu przewidzianego do jej dokonania powoduje bezskuteczność owej czynności – art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej następnie P.p.s.a. W świetle brzmienia art. 86 § 1 P.p.s.a., strona – celem uniknięcia powołanego wyżek skutku - może jednakże złożyć wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Podlega on uwzględnieniu, gdy strona uprawdopodobni we wniosku, iż terminu nie dotrzymała nie ze swojej winy. Jak stanowi art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu. Nadto razem z wnioskiem należy dokonać czynności, dla której termin był przewidziany – art. 87 § 4 P.p.s.a. W ocenie Sądu, sytuacja, o której mowa w powołanym wyżej art. 86 § 1 P.p.s.a. wystąpiła w niniejszej sprawie. Przyczyną, z powodu której Skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi było przekonanie, że treść pełnomocnictwa nadesłanego do Sądu na wezwanie wskazuje na umocowanie w sprawach podatkowych a więc także przed sądami administracyjnymi, ponadto Skarżący poniósł, że z treści wezwania do Sygn. akt III SA/Wa 1663/10 uzupełnienia braków formalnych skargi nie wynikało jednoznacznie, że pełnomocnictwo złożone uprzednio nie jest zdaniem Sądu pełnomocnictwem do występowania przed sądami administracyjnymi. Ponadto we wniosku Skarżący zaznaczył, że treść wezwania sądowego do uzupełnienia braków zasugerowała mu, że brakiem do usunięcia którego był wzywany jest pełnomocnictwo uwierzytelnione bez wskazania daty i miejsca uwierzytelnienia, bowiem uprzednio złożone uwierzytelnione pełnomocnictwo nie zawierało daty i miejsca uwierzytelnienia. W ocenie Sądu w przypadku Skarżącego zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w zakresie niedotrzymania ustawowego terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Na podkreślenie zasługuje fakt, że Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nadesłał właściwe pełnomocnictwo tj. upoważniające radcę prawnego T. K. do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi w związku z nabyciem spadku po zmarłej J. M. Jednocześnie Skarżący nadesłał oświadczenie, z którego wynikało, że pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu T. K. upoważnia go do działania w imieniu Skarżącego we wszystkich postępowaniach i instancjach, a także przed sądami administracyjnymi Odnośnie zachowania siedmiodniowego terminu do dokonania czynności, której Skarżący nie dokonał w terminie należy zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi pełnomocnik Skarżącego odebrał 16 lipca 2010 r. zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 23 lipca 2010 r. Skarżący odpowiedział na wezwanie Sądu nadsyłając pełnomocnictwo do reprezentowania Skarżącego w sprawach podatkowych w dniu 20 lipca 2010 r. Natomiast już w dniu 26 lipca 2010 r. złożył pismo, w którym wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jednocześnie dokonując czynności, której nie dokonał w terminie tj. złożył pełnomocnictwo uprawniające radcę prawnego T. K. do reprezentowania Skarżącego przed sądami administracyjnymi. Tym samym zdaniem Sądu został zachowany siedmiodniowy termin na dokonanie czynności, której nie dokonał w terminie. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.