III SA/Wa 1674/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Kocewiak po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. [...]sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r. postanawia: - odmówić przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. "L. [...] sp. z o.o., dalej "skarżąca", złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca zajmuje się pośrednictwem pieniężnym, leasingiem finansowym, pośrednictwem finansowym, pomocniczą działalnością finansową, doradztwem w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania oraz zarządzaniem holdingami. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej z powodu aresztowania większościowego udziałowca i jednocześnie osoby, której działania generowały przychody spółki. Płynne aktywa, które mogłyby zostać przeznaczone na wpis wynoszą mniej niż 1.000 zł, a upłynnienie innych aktywów nie jest możliwe bez udziału aresztowanej osoby. W oświadczeniu o majątku i dochodach skarżąca wskazała kapitał zakładowy w wysokości 4.850.000 zł. Wyjaśniła, że według bilansu za ostatni rok obrotowy poniosła stratę w prowadzonej działalności w wysokości 6.344,93 zł. Wartość środków trwałych wynosi 0,00 zł, a na rachunkach bankowych skarżąca nie posiada żadnych środków pieniężnych. Na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a, Sąd wezwał skarżącą do nadesłania odpisów zeznań podatkowych za lata 2005-2006 (CIT-8) oraz deklaracji o wysokości osiągniętego przez spółkę dochodu (poniesionej straty) w 2007r. (CIT-2), odpisów bilansu oraz rachunku zysków i strat, informacji o posiadanych przez spółkę rachunkach bankowych oraz nadesłania wyciągów z tych rachunków, informacji o posiadanych lub zbytych w ciągu ostatnich dwóch latach nieruchomościach i ruchomościach o wartości ponad 5.000 zł, wskazania środków trwałych posiadanych w okresie ostatnich dwóch lat w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, informacji na temat toczącego się postępowania egzekucyjnego (wysokość zadłużenia, wysokość egzekwowanych kwot) oraz odpisów zeznań podatkowych członków zarządu za lata 2006 – 2007 lub informacji o uzyskanych w tym okresie dochodach. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu. W dniu 9 października 2007 r. skarżąca zapłaciła wpis od skargi złożonej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. w wysokości 21.246 zł (dwadzieścia jeden tysięcy dwieście czterdzieści sześć złotych). Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 p.p.s.a, właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W świetle utrwalonej linii orzecznictwa przyznanie stronie prawa pomocy powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez nią środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2004 r., GZ 61/04). Taka zaś sytuacja nie zachodzi w niniejszej sprawie. Mimo bowiem, iż skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej, to jednak nie jest pozbawiona środków finansowych, o czym świadczy chociażby fakt uiszczenia w dniu 9 października 2007 r. wpisu sądowego od skargi w żądanej przez Sąd wysokości. Jego opłacenie umożliwi jednocześnie merytoryczne rozpoznanie wniesionej skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.