III SA/Wa 1676/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1676/09 wydanego w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia odmówić wykładni wyroku z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1676/09 Wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1676/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2010 r. M. B. (dalej: "Skarżący") wystąpił o dokonanie wykładni wyroku z dnia 31 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1676/09. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Sąd w powołanym wyżej wyroku chylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W ogłoszeniu wyroku Sąd podał ustnie zasadnicze powody rozstrzygnięcia, zgodne z jego sentencją. Jednakże w pisemnym uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja wydana w trybie nadzwyczajnym - wznowienia postępowania została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji. Sąd zaakceptował stanowisko organów podatkowych, iż przedstawione przez Skarżącego nowe dowody nie były istotne dla wyniku sprawy. W związku z powyższym stwierdził, iż brak jest przesłanek do uwzględnienia skargi i w związku z tym należało ją oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Wątpliwość Skarżącego dotyczy należytego zrozumienia uzasadnienia przedmiotowego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: wykładni wyroku z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1676/09 należało odmówić. Wniosek o dokonanie wykładni wyroku podlegał ocenie w ramach art. 158 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Tożsamość podmiotowa sądu wydającego orzeczenie i sądu rozstrzygającego wątpliwości co do jego treści powoduje, że mamy do czynienia ze szczególnym rodzajem wykładni autentycznej. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; post. NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, Lex nr 75533). Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia (post. SN z dnia 10 października 1978 r., IV CR 144/78, Lex nr 8137). Nie jest możliwe w postępowaniu o rozstrzygnięcie wątpliwości żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Nie mieści się również w ramach wykładni, o której mowa w komentowanym przepisie, żądanie przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. Żądanie wnioskodawcy, stanowiące w istocie polemikę ze stanowiskiem sądu, zmierzające do nowej interpretacji rozstrzygnięcia w zakresie przyjętym przez stronę skarżącą, wykracza znacznie poza wykładnię wyroku sformułowaną w art. 158 p.p.s.a. Wykładnia taka nie może bowiem zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (post. NSA z dnia 4 lutego 2005 r., OZ 1312/04, niepubl.). Podobnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z dnia 5 kwietnia 2005 r. (OZ 1226/04, niepubl.). Zgodnie z art. 132 p.p.s.a. sąd rozstrzyga sprawę wyrokiem. Zwrot "sąd rozstrzyga sprawę", użyty w wyjaśnianym przepisie, odnosi się do wydawania rozstrzygnięć co do istoty, a więc zawierających stanowisko sądu w sprawie, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej są zgodne z prawem, czy też nie (por. Komentarz do art. 132 p.p.s.a., [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Wyrok rozstrzyga sprawę co do istoty, a więc uwzględnia skargę (art. 145-150 p.p.s.a.) lub ją oddala (art. 151 p.p.s.a.). W ocenie Sądu rozstrzygnięcie sprawy wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1676/09 jest jednoznaczne. Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd rozstrzygnął sprawę co do istoty, więc orzekł, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej są zgodne z prawem, czy też nie. Sąd zgadza się z zarzutem, iż treść uzasadnienia przedmiotowego wyroku nie odpowiada jego sentencji. Jednak w ocenie Sądu sprzeczność taka nie uniemożliwia wykonania wyroku z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1676/09, gdyż nie jest to sprzeczność w treści samego orzeczenia między jego poszczególnymi rozstrzygnięciami, a jedynie sprzeczność między sentencją wyroku i jego uzasadnieniem. Sąd na etapie wykładni wyroku nie może zmienić jego uzasadnienia, ani napisać uzasadnienia na nowo. Sąd pragnie podkreślić, że kompetencję do oceny jaki wpływ na wynik sprawy mieć będzie nieprawidłowe uzasadnienie przedmiotowego wyroku posiada wyłącznie Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd wyjaśnia, że w dniu 30 kwietnia 2010 r. (data stempla pocztowego) została wniesiona skarga kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1676/09. W ocenie Sądu po rozpoznaniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny wątpliwości strony skarżącej zostaną rozwiane. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 158 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.