III SA/Wa 1679/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 12 maja 2008 r. pełnomocnik D. S. (dalej "Skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2001 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. W przedmiotowej skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako jego uzasadnienie wskazano, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne zważywszy na ważny interes Skarżącej, polegający na braku środków do życia w wyniku prowadzonego przez Urząd Skarbowy postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywający, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24.05.2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy, z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej, zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., I FZ 633/05, niepubl.). Sąd zauważa również, że nie można przyjąć, iż udzielenie ochrony tymczasowej Skarżącej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, oparte będzie na uzasadnieniu skargi, bowiem Sąd rozpoznając wniosek w tym zakresie nie dokonuje oceny zasadności skargi. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie może stanowić swoiście rozumianego rozstrzygnięcia wstępnego. Z powyższych względów Sąd nie może uwzględnić wniosku, który nie jest należycie uzasadniony, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania przedmiotu skarżenia może wystąpić wskutek czynnego udziału skarżącego tj. na jego wniosek. To na wnioskodawcy, ciąży obowiązek uprawdopodobnienia występowania, w jego sprawie, którejkolwiek lub obu wskazanych przesłanek. Profesjonalny pełnomocnik Skarżącej uzasadniając wniosek wskazał jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne zważywszy na ważny interes Skarżącej, polegający na braku środków do życia w wyniku prowadzonego przez Urząd Skarbowy postępowania egzekucyjnego. Stwierdzenie to jest zbyt ogólnikowe i jako takie nie daje Sądowi możliwości oceny, czy w sprawie zachodzą okoliczności wskazane w art. 61 § 3. Pełnomocnik Skarżącej nie wykazał w szczególności, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca rzeczywiście zostanie pozbawiona środków do życia. W ocenie Sądu powołane przez pełnomocnika argumenty, nie mogą przemawiać za pozytywnym dla Skarżącej rozstrzygnięciem Sądu w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższą argumentację, działając na podstawie przepisu art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.