III SA/Wa 1685/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2013 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi Skarżąca – K. K., pismem z 4 czerwca 2013 (data nadania w urzędzie pocztowym) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych pobranym w związku z odkupieniem jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym. Postanowieniem z 30 lipca 2013 r. Sąd odrzucił skargę Skarżącej jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając postanowienie Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzję wraz z pouczeniem o przysługującym prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, doręczono Skarżącej 6 maja 2013 r., a więc 30-dniowy termin na wniesienie skargi upływał 5 czerwca 2013 r. (środa). Pismem z 3 czerwca 2013 r., nadanym w urzędzie pocztowym 4 czerwca 2013 r., Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję. Jako adresata przesyłki wskazała Dyrektora Izby Skarbowej w W., jednak na kopercie podała adres [...] Urzędu Skarbowego w W.. Na tenże adres skarga została wysłana i wpłynęła do organu pierwszej instancji 6 czerwca 2013 r. (prezentata na egzemplarzu skargi). Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. pismem z 11 czerwca 2013 r. W tym też dniu skarga wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w W., czyli po upływie 30 dniowego terminu do wniesienia skargi. Pismem z 22 sierpnia 2013 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że przez omyłkę pisarską na kopercie, w której znajdowała się skarga podała adres [...] Urzędu Skarbowego w W.. Pismem z 4 września 2013 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez wskazanie w terminie 7 dni daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu, pod rygorem pozostawienia jej pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Skarżąca pismem z 11 września 2013 r. wskazała, że w okresie od 11 do 21 sierpnia 2013 r. przebywała na zorganizowanym wypoczynku w G.. Po powrocie w dniu 21 sierpnia 2013 r. dowiedziała się o korespondencji i 23 sierpnia 2013 r. nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca na potwierdzenie powyższego do wniosku załączyła oświadczenie z Biura [...] w N. z 10 września 2013 r., z którego wynika, że w dniach 11 – 21 sierpnia 2013 r. Skarżąca przebywała na zorganizowanym wypoczynku z biurem podróży [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a.", sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w przypadku zaś wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się je za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Jako przeszkodę w terminowym wniesieniu skargi Skarżąca wskazała omyłkę pisarską polegającą na wskazaniu na kopercie zawierającej przedmiotową skargę adresu organu pierwszej instancji tj. [...] Urzędu Skarbowego w W. co spowodowało nadanie przesyłki zawierającej skargę na niewłaściwy adres organu. W piśmie z 11 września 2013 r., odpowiadając na wezwanie Sądu, Skarżąca wskazała, że od 11 sierpnia 2013 r. do 21 sierpnia 2013 r. przebywała na zorganizowanym wypoczynku w G.. Po powrocie dowiedziała się o korespondencji, natomiast 23 sierpnia 2013 r. nadała w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uznać zatem należało, że z dniem 21 sierpnia 2013 r. ustała określona przez Skarżącą przyczyna uchybienia terminowi. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu, złożony został w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Jak wynika z wyjaśnień Skarżącej brak wniesienia w terminie skargi wynikał z faktu, iż przesyłkę pocztową zawierającą skargę wysłała przez pomyłkę na niewłaściwy adres organu, tj. na adres organu pierwszej instancji, z którym wcześniej pozostawała w stałym kontakcie telefonicznym i korespondencyjnym. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W tym miejscu należy zważyć, iż brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy jego przywrócenia. O braku winy w uchybieniu terminu można natomiast mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). Sąd stwierdza zatem, iż Skarżąca nie wykazała okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu, powoływane przez Skarżącą okoliczności są przejawem niedostatecznej staranności w jej działaniu i prowadzeniu spraw. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.